Dergiler / Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2017 / Sayı: 44
Okul Öncesi Öğretmen Adaylarının Üniversiteye Uyum Düzeylerinin Yordayıcıları Olarak Yaşam Doyumu ve Genel Öz-Yeterlik
- Sayı
- 2017 · Sayı: 44
- Sayfa
- 229–249
- DOI
- —
Özet
Bu çalışmanın amacı okul öncesi eğitimi öğretmen adaylarının üniversiteye uyum düzeylerini belirlemek ve yaşam doyumları ile genel öz yeterlikleri arasındaki ilişkiyi ortaya koyabilmektir. Bu amaçla 2013-2014 eğitim öğretim yılında, üç farklı üniversitenin okul öncesi eğitimi öğretmenliği anabilim dalında öğrenim gören öğretmen adaylarından veriler toplanmıştır. Verilerin elde edildiği üniversiteler, Afyon Kocatepe Üniversitesi, Burdur Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi ve Denizli Pamukkale Üniversiteleridir. Çalışmada öğrencilerin üniversiteye uyum düzeyleri, Akbalık tarafından geliştirilen “Üniversiteye Uyum Ölçeği” ile belirlenmeye çalışılmıştır. Ayrıca yaşam doyum düzeyini belirlemek için Diener, Emmons, Larsen ve Griffin tarafından geliştirilen, Köker ve Yetim tarafından Türkçeye uyarlanan Yaşam Doyumu Ölçeği kullanılmıştır. Bununla birlikte Jarrusselam ve Shwarzer tarafından geliştirilip, Yeşilay tarafından Türkçeye uyarlanan Genel Öz yeterlik Ölçeği veri toplamada kullanılan bir diğer araç olmuştur. Araştırmada genel tarama modellerinden ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Çalışma grubunda yer alan okul öncesi eğitimi öğretmen adaylarının; yaşam doyumu, öz yeterlikleri ve üniversiteye uyumları çeşitli değişkenlere göre analiz edilerek aralarındaki ilişkiye bakılmıştır.
Abstract
The purpose of the present study is to determine the extent to which pre-service pre-school teachers adapt to university and elicit the relationship between their life satisfaction and general self-efficacy. For this purpose, the data were collected from pre-service pre-school teachers attending three different universities in 2013-2014 academic years. These universities are Afyon Kocatepe University, Burdur Mehmet Akif Ersoy University and Denizli Pamukkale University. The participants’ adaptation level was determined with “University Adaptation Scale” developed by Akbalık. Moreover, to determine their life satisfaction level, Life Satisfaction Scale developed by Diener, Emmons, Larsen and Griffin and adapted to Turkish by Köker and Yetim was used. In addition to these, another data collection instrument of the study is General Self-efficacy Scale developed by Jarrusselam and Shwarzer and adapted to Turkish by Yeşilay. The study employed one of the general survey models, relational survey model. The participants’ life satisfaction, self-efficacy and adaptation to university are analyzed according to some variables and relationships between them are investigated.