Journals / Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2014 / Cilt: 55 - Sayı: 2

The oral and the Written: A Study on the Sources of al-Tha ālibī in his Yatīmat al-Dahr and Tatimmat al-Yatīma

Şifahi ve Yazılı: e - e ālibī'nin Yetīmetu'd-Dehr ve Tetimmetu'l-Yetime'sinde kullandığı kaynaklar üzerine bir çalışma

Pages
1–25
DOI
—

Abstract

This paper surveys the written, oral, and aural sources of two major anthologies, the Yatīmatal-Dahr fī Ma ḥ āsin Ahl al- Aṣr and its sequel the Tatimma t al-Yatīma of Abū Man ṣ ūr al-Thaʿālibī, which deal exclusively with contemporary literature based on geographical regions.The paper uncovers a network of littérateurs, active in the second half of the fourth/tenthcentury, who constituted the major authorities for b oth works. The survey of the sources in theYatīma and the Tatimma strongly evinces a return to oral transmission, necessitated by thenewness of the information that had yet to be recorded in books. The survey also reveals theuse of complementary transmissions through dīwān s, books , and other written materials. Thisdistribution of sources is not uniform throughout the aqsām of the Yatīma and the Tatimma .Everett Rowson,al-Tha ālib ī,EI2, v.10, pp.426a-427b; Carl Brockelmann, Geschichte derarabischen Litteratur (Leiden: Brill, 1943 -9), v.1, pp.284 -6, S I: 499 -502; Clifford EdmundBosworth (tr.), The La ṭā if al-Ma ārif of Tha ālibī [The Book of Curious and EntertainingInformation] (Edinburgh: Edinburgh University Press, 1968), pp.1 -31; Bilal Orfali,The Artof Anthology: Al-Tha ālib ī and His Yatīmat al-Dahr (Ph.D Dissertation , Yale University,New Haven, 2009);

Özet

Bu makale, Ebū Man ṣ ūr e - e ālibīnin telif ettiği Yetīmetud-Dehr fī Ma ḥ āsini Ehlil- Aṣr veonun zeyli Tetimmetul-Yetīme adlı iki temel antolojinin yazılı, şifahi ve işitsel kaynaklarınıincelemektedir. Bu iki eser, müellifin çağındaki literatürü coğrafi bölgeler açısından elealmaktadır. Makale, 4/10. yüzyılın ikinci yarısında aktif olan ve her iki eser için başlıcaotoriteleri teşkil eden bir edibler (udebā ) ağını açığa çıkarmaktadır. Yetīme ve Tetimme deki kaynakların incelenmesi, şifahi aktarıma geri dönüşün olduğunu ve henüz kitaplarda kayıtaltına alınmamış bilgilerin bunu zorunlu kıldığını tesbit etmektedir. Buna ilave olarak, makalee - e ālibīnin haberlerin aktarımında divanlar, kitaplar ve diğer yazılı m ateryallerinyardımına başvurduğunu da ortaya çıkarmaktadır. Kaynakların bu çeşitliliği, Yetīme ve Tetimme nin bütün bölümlerinde aynı değildir.