DISTANCE NON-FORMAL RELIGIOUS EDUCATION FOR PEOPLE WITH HEARING IMPAIRED DURING COVID-19 PANDEMIC

COVİD-19 SALGIN SÜRECİNDE İŞİTME ENGELLİLERE YÖNELİK UZAKTAN YAYGIN DİN EĞİTİMİ

Abstract

This research aims to present the perception of the Qur’an course instructors and religious officials, who work for Presidency of Religious Affairs, on religious education and distance learning and their competence in using technological tools and equipment during covid-19 (Coronavirus) pandemic. The research is a descriptive study in which quantitative method used. In the research, findings obtained through a survey contains both open ended and multiple-choice questions. The survey was applied to 38 religious officials that chosen by deliberate sampling method among the Presidency of Religious Affairs’ instructors universe who were educating people with hearing impaired in the spring semester of the 2019-2020 academic year. Statistical analysis of the data obtained from survey were done via Google Forms and Microsoft Excel. Due to the facts that the instructors lived in different cities and Covid-19 pandemic made it obligatory to implement the research distance. The results according to the research findings are as follows: the religious education offered to the hearing impaired has continued for 8 years in a systematic way, the experience of the instructors are insufficient about distance education, before the pandemic the youth with hearing impaired didn’t attend Qur’an courses sufficiently, during the pandemic the adults with hearing impaired didn’t show much interest in distance learning due to the reasons; lack of communication, family support, technological impossibilities, prejudice about failure in distance education and inadequate course hours. In addition, Whatsapp was the most frequently used application as it's free and easy to use. Besides distance education impossibilities, lack of materials and interest of both families and learners with hearing impaired are the other results that was found in the research as the reasons of the problems experienced in distance religous education during the pandemic.

Özet

Bu araştırma, Diyanet İşleri Başkanlığı bünyesinde görev yapan din görevlilerinin Covid19 (Koronavirüs) salgın sürecinde işitme engelli bireylere sunmuş oldukları din eğitimi ve uzaktan eğitim hakkındaki görüşleri ile teknolojik araç-gereçleri kullanma yeterliklerini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Araştırma nicel araştırma yönteminin tercih edildiği betimsel bir çalışmadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak açık uçlu ve çoktan seçmeli soruları içeren anket kullanılmıştır. Anket, 2019-2020 öğretim yılı bahar yarıyılında işitme engellilere uzaktan din eğitimi veren din görevlileri evreninde kasti örnekleme yöntemiyle belirlenmiş 38 din görevlisine uygulanmıştır. Anket formlarından elde edilen verilerin istatistiksel analizi Google Forms ve Microsoft Excel programı ile yapılmıştır. Öğreticilerin farklı illerde yaşıyor olmaları ve Covid-19 salgını, uygulamanın uzaktan yapılmasını zorunlu kılmıştır. Araştırma bulgularından işitme engellilere sunulan din eğitiminin 8 yıldır sistemli bir şekilde devam ettiği; uzaktan eğitim konusunda öğreticilerin tecrübelerinin yeterli olmadığı; salgın öncesinde genç işitme engellilerin Kur’an kurslarına yeteri kadar katılım sağlamadığı; salgın sürecinde yetişkin işitme engellilerin iletişim eksikliği, aile desteği, teknolojik imkânsızlıklar, uzaktan eğitimde başarısız olunacağı ile ilgili önyargı ve ders saatlerindeki yetersizlikten dolayı uzaktan din eğitimine çok fazla ilgi göstermediği; ücretsiz olması ve kullanım kolaylığından dolayı Whatsapp uygulamasının eğitimlerde en sık kullanılan uygulama olduğu; salgın döneminde uzaktan eğitim yoluyla verilen din eğitiminde yaşanan problemlerin sebepleri ile ilgili olarak uzaktan eğitim imkânları, materyal yetersizliği, ailelerin ve işitme engellilerin ilgisi olduğu vb. sonuçlara ulaşılmıştır.