PROPHET CONCEPTION AND RELIGIOUS EDUCATION IN EARLY CHILDHOOD: A PHENOMENOLOGICAL STUDY

ERKEN ÇOCUKLUKTA PEYGAMBER TASAVVURU VE DİN EĞİTİMİ: FENOMENOLOJİK BİR ARAŞTIRMA

Abstract

Abu Bakr belonged to a branch of the tribe of Quraysh, by the name of Benī Taym. This little sub-tribe consisted of a very few number of people. The duty of ashnaq, that is, the resolution of the blood feuds and determination of ransom was performed by this tribe in the era of Jahiliyyah. As one of the first Muslims Abu Bakr helped Muhammed (pbuh) from the earliest days. Some of his most important contributions of this period are his efforts to spread the religion, and his purchasing of slaves and consequently freeing them. He was well known for his limitless generosity for the cause of the God’s religion. He was named as-siddiq after the Mīrāj. His name is mentioned in the Qoran implicitly. Along with these characteristics, Abu Bakr was also one of the most eventempered among the sahaba. Being Prophet’s companion in the cave and during the Hijrah, and being his most confident consultant and Prophet’s substitute in the mihrab during illness, earned him a special place in Prophet’s regard. He was repeatedly praised by the Prophet himself and his companions. His relations with other companions are mostly modeled on his relationship with the Prophet himself.

Özet

Bu araştırmada, 4-6 yaş dönemindeki çocukların peygamber ile ilgili düşünceleri hakkında bilgi edinmek ve bu çerçevede din eğitimi açısından pedagojik bazı ilkelere ulaşmak amaçlanmıştır. Araştırmada, nitel araştırma yöntemlerinden fenomenolojik desen kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 4-6 yaş arasındaki 11 çocuk oluşturmuştur. Araştırma sonucuna göre bu dönemde çocukların Allah, Kur’an ve dua ile ilgili eksik ve tutarsız olsa da bir düşünce geliştirebildikleri ama peygamber/ler ile ilgili herhangi bir düşünce geliştiremedikleri, bazı çocukların peygamberi Allah olarak anladıkları tespit edilmiştir. Bu bağlamda erken çocukluk döneminde peygamber/ler ile ilgili yapılacak din eğitimi çalışmaları, ilkokul yıllarında gerçekleştirilecek anlatımlar için hazırlık niteliği taşımalıdır. Çalışmamızın en önemli bulgusu, din eğitimi bu dönemde bilgi aktarımından ziyade çocuklara rol model olabilecek, duyguları harekete geçirecek, sevgi temelli bir yaklaşım içerisinde ele alınmasının gerekliliğidir.