Journals / Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi / 2020 / Cilt: 10 - Sayı: 3
Life Quality of 9-11 Year-old Children: Family Functionality and Demographic Variables
- Pages
- 697–724
- DOI
- —
Abstract
In this study, the relationship between the quality of life levels of children aged 9-11 and their perception of family functions and some demographic characteristics was investigated. The sample of the study included six primary schools and six secondary schools in the central districts of a metropolitan city located in the west of Turkey in the 2017-2018 academic year. Participants were 783 children, 396 girls and 387 boys. Multiple regression analysis was used to analyze the data collected by using the General Quality of Life Scale for Children and Family Relationship Scale for Children. The results of the analysis showed that supportive and discouraging family relationships scores significantly predicted the quality of life of the children and explained 35.80% of change in their quality of life. In addition, the predictive power of supporting family relationships (28.70%) was significantly higher than that of the discouraging family relationships (-7.10%) in explaining children’s quality of life. Gender, age and number of siblings were not significantly correlated with life quality of children.
Özet
Bu araştırmada Türkiye'de yaşayan 9-11 yaş arası çocukların yaşam kalitesinin, aile işlevleri algıları (destekleyici aile ilişkileri ve engelleyici aile ilişkileri) ve bazı demografik değişkenlerle (cinsiyet, yaş ve kardeş sayısı) ilişkisi incelenmiştir. Araştırmanın örneklemi, 2017-2018 eğitim-öğretim yılında Türkiye'nin batısında bulunan bir büyükşehirin merkez ilçelerindeki altı ilkokul ve altı ortaokulun 3. 4. ve 5. sınıf düzeylerinde eğitim gören, 396’sı kız, 387’i erkek olmak üzere toplam 783 çocuktan oluşmuştur. ‘Çocuklar İçin Genel Yaşam Kalitesi Ölçeği’ (Kid-KINDL) ve ‘Çocuklar İçin Aile İlişkileri Ölçeği’ (ÇAİÖ) kullanılarak toplanan verilerin analizinde aşamalı regresyon analizi kullanılmıştır. Yapılan analiz sonrasında, destekleyici ve engelleyici aile ilişkilerinin çocukların yaşam kalitesi düzeyini anlamlı olarak yordadığı ve birlikte çocukların yaşam kalitesindeki değişimin %35.80’ini açıkladığı bulunmuştur. Çocukların yaşam kalitesinin açıklanmasında destekleyici aile ilişkilerinin yordama gücünün (%28.70) engelleyici aile ilişkilerine göre (%-7.10) dikkate değer bir farkla yüksek olduğu görülmüştür. Cinsiyet, yaş ve kardeş sayısı değişkenlerinin ise, çocukların yaşam kalitesi düzeyi ile anlamlı bir ilişki göstermediği bulunmuştur.