THE MEDIATING ROLE OF PARENTAL EMOTIONAL AVAILABILITY IN THE EFFECT OF CHILDHOOD NEGLECT AND ABUSE EXPERIENCES ON PSYCHOLOGICAL RESILIENCE

ÇOCUKLUK DÖNEMİ İHMAL VE İSTİSMAR YAŞANTISININ PSİKOLOJİK SAĞLAMLIK ÜZERİNDEKİ ETKİSİNDE EBEVEYN DUYGUSAL ERİŞİLEBİLİRLİĞİNİN ARACILIK ROLÜ

Abstract

The aim of this study is to reveal whether parental emotional availability plays a mediating role in the effect of childhood neglect and abuse experiences of university students on psychological resilience. For this purpose, data were collected from 251 university students (60 males, 191 females and average age 22.36). As data collection tools, Childhood Trauma Experiences Scale Short Form, Psychological Resilience Scale and Parents Emotional Availability Scale were used. According to the findings obtained from the study, a positive significant relationship was obtained between psychological resilience and parental emotional availability. On the other hand, there are significant negative relationships between childhood neglect and abuse experience with psychological resilience and parental emotional availability. In the findings related to the mediation analysis, the total effect of childhood neglect and abuse on psychological resilience was found to be negatively significant. In addition, it was observed that the direct effect of childhood abuse on psychological resilience and the indirect effect of parents' emotional availability was significant. While the direct effect of childhood neglect on psychological resilience is insignificant, the indirect effect caused by parents' emotional availability was found to be significant. In other words, it can be said that parental emotional availability plays a full mediating role in the effect of childhood neglect experience on psychological resilience, but partial mediates the effect of childhood abuse on psychological resilience. The findings were discussed, interpreted and made suggestions in the light of the literature.

Özet

Bu araştırmanın amacı üniversite öğrencilerinin çocukluk dönemi ihmal ve istismar yaşantılarının psikolojik sağlamlık üzerindeki etkisinde ebeveyn duygusal erişilebilirliğinin aracılık rolü üstlenip üstlenmediğini ortaya koymaktır. Bu amaçla 251 üniversite öğrencisinden (60’ı erkek, 191’i kadın ve yaş ortalaması 22.36) veri toplanmıştır. Veri toplama araçları olarak, Çocukluk Dönemi Örselenme Yaşantıları Ölçeği Kısa Formu, Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği ve Ebeveyn Duygusal Erişilebirliği Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre, psikolojik sağlamlık ile ebeveyn duygusal erişilebilirliği arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki elde edilmiştir. Diğer yandan, çocukluk dönemi ihmal ve istismar yaşantısının, psikolojik sağlamlık ve ebeveyn duygusal erişilebilirliği ile arasında negatif yönde anlamlı ilişkiler bulunmaktadır. Aracılık analizine ilişkin bulgularda ise, çocukluk dönemi ihmal ve istismar yaşantısının psikolojik sağlamlık üzerindeki toplam etkisi negatif yönde anlamlı olduğu bulunmuştur. Ayrıca, çocukluk dönemi istismar yaşantısının psikolojik sağlamlık üzerindeki doğrudan etkisinin ve anne-baba duygusal erişilebilirliği ile oluşan dolaylı etkisinin anlamlı olduğu görülürken çocukluk dönemi ihmal yaşantısının psikolojik sağlamlık üzerindeki doğrudan etkisi anlamsızken anne-baba duygusal erişilebilirliği ile oluşan dolaylı etkisi anlamlı görülmüştür. Diğer bir deyişle, ebeveyn duygusal erişilebilirliği, çocukluk dönemi ihmal yaşantısının psikolojik sağlamlık üzerindeki etkisinde tam aracı rolü üstlendiği ancak çocukluk dönemi istismar yaşantısının psikolojik sağlamlık üzerindeki etkisinde kısmi aracı rolü üstlendiği söylenebilir. Bulgular alan yazını ışığında tartışılmış, yorumlanmış ve önerilerde bulunulmuştur.