The acquisition of discourse-pragmatic rules for null and overt first-person subjects by Greek learners of Turkish

Türkçeyi 2. dil olarak edinen Yunan konuşucuların sözlü söylemde açık ve boş 1. kişi özne kullanımını yöneten söylem edimbilimsel kuralları edinimi

Abstract

In Turkish, null and overt arguments do not show the same distributional properties at discourse level. There arediscourse-pragmatic factors affecting this distribution (Kerslake, 1987; Ruhi, 1996; Turan, 1995; Çeltek & Oktar,2014; Çeltek Kaili, 2017). Previous studies suggest that the acquisition of argument realization system in secondlanguage (L2) poses a major acquisition problem for adult L2 learners, especially the properties that constrain thenative use of null and overt subjects at the syntax-discourse interface are reported to cause persistent difficulty.Based on this assumption, this study investigates this problematic area in L2 acquisition from a discoursepragmatic view. More specifically, the purpose of the present study is to inspect the acquisition of the followingdiscourse-pragmatic rules governing the use of null and overt first-person subjects in L2 Turkish oral narrativesproduced by first language Greek speakers: a) salient referent, b) switch focus, c) contrastive focus, d) pragmaticweight, e) epistemic parenthetical. The data were collected via three oral narrative tasks. The participants were 10advanced L2 Turkish learners and 10 native Turkish speakers. Results obtained from the three oral narrative tasksdemonstrate that advanced L2 learners of Turkish present practically no deficiency on the use of discoursepragmatic rules that govern the use of null and overt first-person subjects.© 2020 JLLS and the Authors - Published by JLLS.

Özet

Her dil boş üyelerin kullanımına izin veren bazı sözdizimsel, anlambilimsel ve söylem-edimbilimsel etkenlere duyarlıdır. İkinci dil araştırmacıları da söylem koşullarına bağlı olarak belirli bir gönderim öğesinin seçimini yöneten çeşitli söylem-edimbilimsel etkenlerin ikinci dilde edinimini araştırmaktadır. Bu çalışmalar, açık ve boş üye dağılımının sözdizim-söylem arayüzünde söylem-edimbilimsel etkenlerle yönetildiği durumlarda 2. dil edinenlerin zorluklar yaşadıklarını; ancak sadece sözdizimsel etkenlerle yönetildiği durumlarda bu zorlukları yaşamadıklarını ortaya çıkarmaktadır. Bu saptamadan hareketle, bu çalışmanın amacı, Türkçe sözlü söylemde 1. kişi için kullanılan boş özne ve açık öznenin kullanımlarını yöneten söylem-edimbilimsel etkenlerin, Türkçeyi ikinci dil olarak edinenlerde edinim durumunu araştırmaktır. Türkçede, büyük söylem parçaları dikkate alındığında, boş ve açık üyeler aynı dağılımsal özellikleri göstermemektedir. Söylem düzeyinde bu dağılımı etkileyen söylem-edimbilimsel etkenler bulunmaktadır (Kerslake, 1987; Ruhi, 1996; Turan, 1995; Çeltek ve Oktar, 2014, Çeltek Kaili, 2017). Bu çalışmada, sözlü söylemde boş ve açık özne kullanımını yöneten söylem-edimbilimsel kuralların belirlenmesinde 5 söylemedimbilimsel kural temel alınmıştır: Göndergenin belirginliği, Değişen odak, Karşıtsal odak, Edimsel değer, Ara bilgi. Bu söylem-edimbilimsel kuralların Türkçeyi ikinci dil olarak edinenler tarafından edinim durumunu ortaya çıkarabilmek üzere, çalışmada, çözümlemeler, Türkçeyi 2. dil olarak öğrenen yetişkin 10 Yunan konuşucu (C1 düzeyi) ve kontrol grubu olarak da 10 Türkçe anadil konuşucusundan elde edilen sözlü anlatı metinleri üzerinde yapılmaktadır. Bu sözlü metinler 3 ayrı görev uygulanarak (bir kişinin kişisel ve fiziksel özelliklerinin tarif edilmesi, resimler yoluyla bir masalın anlatımı ve katılımcının geleceğine yönelik profesyonel planlarını anlatımı) elde edilmiştir. Çözümlemeler sonucunda Türkçeyi ikinci dil olarak edinen katılımcıların sözlü anlatı metinlerinde 1. kişi için kullanılan boş ve açık özneleri yöneten söylem-edimbilimsel kuralları Türkçe anadil konuşucuları ile benzer biçimlerde kullandıkları saptanmıştır.