The Effect of Socio-Cultural and Physical Environments on Children's Gravitation Towards Crime and Juvenile Delinquency Based on the Example of the City of Van

Sosyo-Kültürel ve Fiziki Mekânların Çocukların Suça Yönelme ya da Suç İşlemeye Etkilerinin Van İli Ölçeğinde Araştırması

Abstract

The increase in juvenile delinquency in recent years has brought juvenile crimes and theircauses into public attention. The multitude of the causes of committing a crime orinclination to crime has led to a multitude of theories on the causes of crime. This study hasattempted to evaluate the causes of juvenile crime and the inclination to crime from thepoint of view of the sociological theory. For this reason the objective of the study; "toidentify the opinions of managers and children of the causes of socio-cultural and physicalenvironments on children's gravitation towards crime and juveline delinquency" and offersolutions. The questionnaire which comprise 28 likert type items and one open-endedquestion was applied to 127 people, 84 of whom children and 43 managers The managerswere from public offices working in the city of Van in 2011 and the children wereascertained by law to have committed crimes or under the risk of gravitation towards crime.Percentage, frequency, arithmetical mean and t test were used to analyse the data and theresults obtained from the open-ended question was subjected to frequence and contentanalysis. According to the results, while children see poverty as the cause of delinquencyand gravitation towards crime(X=4.6786), managers think that "neglect and abuse ofchildren by families" is the cause (X=4,5349). While children see sexual abuse as the leastlikely cause(X=3,1429), managers think that it is "the way security personnel treat localpeople"(X=2,1395). There was significant difference between the chidren's and themanagers' opinions regarding the items of the questionnaire about the causes of children'sgravitation towards crime and juveline delinquency. This was interpreted as an indication ofthe managers' alienation from the children's problems and the distance between them wasconsiderable. Without creating suitable socio-cultural and physical environments inaccordance with children's development, juvenile delinquence and children's gravitationtowards crime cannot be prevented with so-called measures. Everybody is responsible forraising children as healthy individuals for the benefit of the country. Therefore, wellorganizedmeasures throughout the country and locally must be taken and people from allwalks of life must participate in the process.

Özet

Suç işleyen çocuk sayısında son yıllarda görülen artış, dikkatleri çocuk suçluluğu ve nedenleri üzerine çekmiştir. Suç işleme ve suça yönelme nedenlerinin oldukça çokve çeşitli olması, suçu açıklamaya ilişkin oldukça farklı görüşlerin ortaya atılmasına da neden olmuştur. Ancak bu araştırmada, çocukların suç işleme ve suça yönelme nedenleri sosyolojik kuramın bulgularına dayandırılarak, değerlendirilmeye çalışılmıştır. Bu nedenle araştırmanın amacı, "çocukların suça yönelme ya da suç işlemelerine sosyo-kültürel ve fiziki mekânlardan kaynaklı nedenlere ilişkin çocuk ve yönetici görüşleri"ni belirleyerek olası çözüm önerilirini geliştirmek olarak belirlenmiştir. Araştırma betimsel nitelikte, nicel bir araştırmadır. 2011 yılında Van merkez ilçede görev yapmakta olan kamu kurum ve kuruluş yöneticileri ile yasalarca suç işlediği belirlenen ve suç işleme riski altında bulunan çocuklara, araştırmacı tarafından geliştirilen 28 likert ve bir açık uçlu sorudan oluşan anket 84 çocuk ve 43 yöneticiye olmak üzere, toplam 127 kişiye uygulanmıştır. Verilerin çözümlenmesinde yüzdelik, frekans, aritmetik ortalama, parametrik/non parametrik testler kullanılmış ve açık uçlu soru ile elde edilen veriler ise frekans ve içerik analizine tabi tutulmuştur. Araştırma sonuçlarına göre, suç işleme ve suça yönelme nedenlerinden "yoksulluğa" çocuklarX=4,6786 ortalama ile birinci en yüksek düzeyde katılırlarken; yöneticiler X=4,5349 ortalama ile "Ailenin çocuğu ihmal ve istismar etmesi"ne en yüksek düzeyde katılmışlardır. Çocuklar ikinci en yüksek düzeyde "İşsizliğe"( (X=4,6429) ortalama ile katılırlarken; yöneticiler X=4,2326 ortalamayla "Arkadaş çevresi" nedenine katılmışlardır. Çocuklar suç işleme ve suça yönelmeye nedenlerden "cinsel istismar"a (X=3,1429), yöneticiler ise "güvenlik personelinin halkla olan ilişki şekli ve düzey"ine X=2,1395 ortalama ile en düşük düzeyde katılmışlardır. Araştırma sonuçları, çocukların suç işleme ya da suça yönelme nedenlerine katılma düzeyleri bakımından, çocuklar ile kamu kurum ve kuruluş yöneticileri arasındaanlamlı bir farkın olduğunu göstermiştir.Çocuk ve yönetici görüşleri arasındaki bu fark, yöneticilerin, suç işlemiş ya da suça yönelmiş çocukların,suç işleme ve suça yönelme nedenlerine ilişkin sağlıklı bir bilgi sahibi olmadıklarına yorumlanmıştır. Dolayısıyla çocukların suç işleme ve suça yönelme nedenlerine yönelik yöneticilerce alınmış ve alınacak tedbirlerin de bu anlamda etkili olmaları beklenmemektedir. Yapılması gereken, yöneticilerin,il genelinde çocuklarınsuç işleme ve suça yönelme nedenlerini doğru tespit ederek, alınması gereken tedbirleri yerinde ve zamanında almasını sağlamaktır.