BEING HUMAN IN BOETHIUS CONSOLATION

Abstract

The aim of this article is to understand human concept in Boethius‟ Consolatio Philosophiae. This work of Boethius, which he wrote during his exile in Pavia, encoloured with the way of creating three different characters and became an adventure, that Boethius in chains been trying to find his path by following the light of his lifelong teacher Philosophia. The man who condemned to death, and forgot everything with his grief, needs to remember that human is just not only a rational being. Because of that he needs to recall how God rules the universe. To this end I retrace the steps of Boethius while he was convincing himself and briefly analyze the concepts that Philosophy explained in whole work, such as fate, the highest good and justice. Thus I tried to explain the contrast that Boethius set up with his dialectic way of thinking, as Goddess Philosophy and Boethius in chains, God the creator of everything- and human being. In conclusion it‟s clarified how a man, who forgets everything with grief, could remember his own nature and could find the divine essence, which every human being have in his own with his creation.

Özet

Bu çalışmanın amacı Boethius‟un Consolatio Philosophiae (Felsefenin Tesellisi) eserinde kurduğu mantık örgüsünde insanın yerini anlamaya çalışmaktır. Boethius‟un sürgün edildiği Pavia‟da kaleme aldığı eser yaratılan üç farklı karakterle renklenmiş; mahkûm olan Boethius‟un yaşamı boyunca peşinden gittiği ve iyi bir insan olmak için kendisine kılavuz edindiği Philosophia‟nın (Felsefe) ışığıyla yolunu bulmaya çalıştığı bir serüvene dönüşmüştür. Ölüme mahkûm edilmiş ve kederiyle ne olduğunu bile unutan bir adamın, insanın sadece akıl varlığı olmadığını hatırlaması, yani Tanrı‟nın evreni nasıl yönettiğini en baştan dinlemesi gerekmektedir. Bunun için Boethius‟un tüm yaşadıkları sonucunda düştüğü insani yanılgılardan kurtulmak için kendisini ikna edişini adım adım takip edilerek, Felsefe‟nin dilinden dökülen kader, en yüce iyi, adalet gibi kavramlar benzer düşünür ve felsefe okullarıyla karşılaştırılarak kısaca incelendi. Böylelikle Boethius‟un diyalektik yaklaşımıyla metnin tamamında kurduğu Tanrıça Felsefe ve mahkûm Boethius, her şeyin yegâne kaynağı Tanrı ve insanoğlu karşıtlıkları açıklandı. Sonuç olarak kederden ne olduğunu dahi unutmuş olan bir insanın kendisini tekrar nasıl hatırlayabileceği, her zaman içinde taşıdığı tanrısal özü nasıl idrak edebileceği açıklığa kavuşturuldu.