Üniversite öğrencilerinde yaşam yönelimi

Abstract

In the present research, whether or not loneliness, body image, academic achievement level and grade, faculty, gender and age variables predicted life orientation of university students. The research is conducted with 427 students (214 females and 213males) selected from Faculty of Education (134 students), Faculty of Science and Literature (150 students), Faculty of Engineering (52 students) and Faculty of Economical and Administrative Sciences (91 students) of Mersin University. One-hundredtwenty of them were freshmen, 144 sophomores, 128 juniors and 35 were senior students whose ages ranged between 17-33 with a mean of 21.26 and standard deviation of 2.17. The data related with life orientation was gathered by means of Life Orientation Scale developed by Scheier and Carver (1987) adapted to Turkish by Aydın and Tezer (1991). UCLA Loneliness Scale developed by Russel, Peplau and Ferguson (1978) and adapted to Turkish culture by Demir (1989) was used to gather data related with loneliness, the data related with the body image was developed by Offer Self Image Scale Body Image Subscale developed by Offer, Ostrov, Howard and Atkinson (1989) and adapted to Turkish culture by Şahin (1993). Stepwise multiple regression analysis was administered to the data to examine whether the students’ loneliness levels, body image, academic achievement level and grade, faculty, gender and age predicted life orientation. According to the analysis, three statistically significant models have observed (body image (F=70.595; df=399;1, p=0.000), gender (F=38.272: df=399;2, p=0.000) and grade (F=27.271, df=399;3, p=0.000)). Body image has predicted 15.1% of the variance of life orientation and follows 1.1% gender and 0.9% grade respectively. The greater the body image scores of the students the greater the life orientation scores (t=8.402; p=.000). Additionally, females scored greater on life orientation than males (t=-2.281; p=.023) and while the grade level increase, life orientation scores of the students decrease (t=2.140; p=.033). Faculty, age and academic achievement did not predict the life orientation. Results were discussed with a special concern on gender difference and the effect of educational process to the behavior.

Özet

Bu çalışmada üniversite öğrencilerinin yalnızlık düzeylerinin, beden imgelerinin, akademik başarılarının ve sınıf, fakülte, cinsiyet, yaş değişkenlerinin yaşam yönelimi düzeylerini yordayıp yordamadığı incelenmiştir. Araştırma, Mersin Üniversitesi’nin dört fakültesinden seçilen 214 kız ve 213 erkek, toplam 427 öğrenci ile yapılmıştır. (134 kişi Eğitim Fakültesi, 150 kişi Fen-Edebiyat Fakültesi, 52 kişi Mühendislik Fakültesi ve 91 kişi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi öğrencisi; 120 birinci sınıf, 144 ikinci sınıf, 128 üçüncü sınıf ve 35 dördüncü sınıf). Araştırma grubunun yaş ortalaması 21.26 ve standart sapması 2.17’dir (17 ile 33 arasında değişmektedir). Yaşam yönelimi ile ilgili veriler Scheier ve Carver (1987) tarafından geliştirilen ve Aydın ve Tezer (1991) tarafından Türkçe’ye uyarlanan Yaşam Yönelimi Testi ile, Yalnızlıkla ilgili veriler, Russel, Peplau ve Ferguson (1978) tarafından geliştirilen ve Demir (1989) tarafından Türkçe’ye uyarlanan UCLA yalnızlık Ölçeği ile, beden imgesi ile ilgili veriler ise Offer, Ostrov, Howard ve Atkinson (1989) tarafından geliştirilen ve Şahin (1993) tarafından Türkçeye uyarlanan Offer Benlik İmgesi Ölçeği, beden imgesi alt ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Öğrencilerin yalnızlık düzeyleri, beden imgesi, sınıf, fakülte, cinsiyet, yaş ve akademik başarılarının yaşam yönelimi düzeylerini yordayıp yordamadığını incelemek amacıyla aşamalı çoklu doğrusal regresyon analizi yapılmıştır. Bu analizin sonucunda üç ayrı anlamlı model elde edilmiştir [beden imgesi (F=70.595; sd=399;1, p=0.000), cinsiyet (F=38.272: sd=399;2, p=0.000) ve sınıf (F=27.271, sd=399;3, p=0.000)]. Beden imgesi yaşam yönelimindeki değişimin %15.1’ini yordarken, bunu sırasıyla % 1.1 ile cinsiyet, % 0.9 ile sınıf izlemektedir. Beden imgesi olumlu yönde arttıkça yaşam yönelimi puanları artmaktadır (t=8.402; p=.000). Ayrıca, kızların yaşam yönelimi puanları erkeklerden daha yüksektir (t=-2.156; p=.02) ve sınıf seviyesi arttıkça yaşam yönelimi puanları azalmaktadır. Fakülte, yaş, akademik başarı ve yalnızlığın, yaşam yönelimini yordamadığı gözlenmiştir. Bulgular, cinsiyetler arası farklılaşma ve eğitim sürecinin davranışlara etkisi yönünden tartışılmıştır.