The Comparative assessment of the results of PISA mathematical literacy in terms of socio-economic and socio-cultural variables

Sosyoekonomik ve sosyokültürel değişkenler açısından PISA matematik sonuçlarının karşılaştırılması

Abstract

The aim of this study is to evaluate the results of PISA mathematical literacy in terms of socio-economic and socio-cultural variables. In this context, the exam results of Turkey and the highest performing five participating OECD countries (Finland, Korea, Holland, Japan and Canada) and the variables affecting the state of success or failure were compared and analyzed. In this descriptive study, the data were gathered from publications in which results of PISA are analyzed and the related websites (MEB, 2008, 2009; OECD, 2007, 2008; PISA, 2009). Results of this study suggest that the success of Turkey on mathematical literacy is much lower than the countries previously named and the other participating ones. The results also show that, Turkish education is unable to educate individuals who have the abilities of effective thinking, problemsolving with communicative talents that are also known as the basic educational purposes of this system. It is obvious that the parted amount of budget for education and research, the expenses for each student and national income per head in Turkey are considerably low.

Özet

Bu makalenin amacı, sosyoekonomik ve sosyokültürel değişkenler açısından PISA matematik sonuçlarının karşılaştırılmasıdır. Bu bağlamda, Türkiye ve en başarılı beş OECD ülkesinin (Finlandiya, Kore, Hollanda, Japonya ve Kanada) sınav sonuçları ve başarı veya başarısızlığa neden olabilecek bazı değişkenler karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Betimsel modelin kullanıldığı bu çalışmada veriler, PISA bulgularının analiz edildiği yayınlardan ve veri tabanlarından (MEB, 2008, 2009; OECD, 2007, 2008; PISA, 2009) elde edilmiştir. Yapılan inceleme sonucunda, Türkiye’nin matematik alanında başarısının, incelenen beş ülkenin ve OECD ülkelerinin ortalamasının çok gerisinde olduğu anlaşılmıştır. Elde edilen bulgular, Türk Eğitim Sistemi’nin, en temel eğitsel amaçları arasında yer alması gereken ve ilgili mevzuatta belirtilen etkin düşünme, algılama, iletişim kurma ve problem çözme yeteneği gelişmiş bireyler yetiştirmekten uzak olduğunu göstermiştir. Türkiye’de bütçeden eğitime ve araştırmaya ayrılan payın, öğrenci başına yapılan harcama düzeyinin ve kişi başına düşen ulusal gelirin oldukça düşük olduğu belirlenmiştir.