Student Absenteeism in Secondary Education, Absenteeism-Related School Practices and Recommended Policies

Okul Öncesi Dönemdeki Erken Müdahale Uygulamalarına Farklı Bir Bakış: Üstün Yetenekli Çocuklar için Erken Zenginleştirme

Abstract

This research has been conducted to determine student absenteeism in secondary education, issue-related school practices and recommended policies to eliminate this problem. This research is a mixed study designed according to both quantitative and qualitative research approach. In the research, data were collected from 625 students, 6 managers and 5 guidance counselors. Research data were obtained through the semi-structured interview form and the Discussion Scale of the Reasons of Discontinuity developed by Özbaş (2010). While quantitative data were analyzed using descriptive analyses and multiple regression analysis, quantitative data was analyzed by content analysis. In the study, it has been understood that causes of absenteeism are significant predictors of duration of absenteeism, these causes all together explain 22% of the change in duration of absenteeism. It has been revealed that various practices are applied in schools in addition to those specified in the legislation with a view to reduce absenteeism, but these applied strategies are not very effective on participants. It is understood that there exists a need for more comprehensive and professional practices that will eliminate the causes of absenteeism and in this context, participants have made suggestions such as making school center of attraction, modulation of curriculum and reducing academic hours, increasing compatibility of school programs with the central test, scheduling field selection to an earlier period and struggling with absenteeism before it becomes a habit.

Özet

Bu araştırmanın amacı, sınıfında üstün yetenekli öğrencileri bulunan okul öncesi öğretmenlerinin, zenginleştirme yöntemini bir erken müdahale yöntemi olarak kullanma durumlarıyla ilgili görüşlerini öğrenmektir. Bu kapsamda Renzulli'nin Birinci Tip Zenginleştirme Yöntemiyle farklılaştırılmış okul öncesi fen etkinliklerinin uygulanması sonrasında sınıflarında üstün yetenekli gözlemledikleri farklılıklar tespit edilmiştir. Araştırma, nitel araştırma yöntemlerinden biri olan olgubilim yaklaşımıyla desenlenmiştir. Zenginleştirme yöntemlerinin üstün yetenekli çocukların eğitimindeki faydaları ve erken müdahale yöntemi olarak kullanılmalarının gerekliliği bilimsel çevrelerce kabul görmüş bir durumdur. Bununla birlikte özellikle yerli alan yazında Birinci Tip Zenginleştirme anlamında okul öncesi çocuklarına ilişkin uygulanma durumuna ilişkin bilimsel veri olmadığı görülmektedir. Erken çocukluk döneminde gerek ailelerin özel eğitim gerektiren çocuklarına yönelik süpervizyon ihtiyacı, gerekse öğretmenlerin, çocukların tüm eğitsel-davranışsal gelişimi sürecindeki rolleri bu konuya ilişkin farkındalılığı önemli kılmaktadır. Çalışma grubunu, 2015-2016 öğretim yılında özel bir ilköğretim okulunun dört farklı anasınıfının öğretmenleri oluşturmuştur. Çalışmada sınıfında okul öncesi dönem üstün yetenekli çocuk bulunan öğretmenlere üstün yetenekliler ve zenginleştirme konularında uygulamalı eğitimler verilmiştir. Araştırmaya katılan öğretmenler bir eğitim-öğretim dönemi boyunca sınıflarında uyguladıkları fen etkinliklerini Renzulli'nin birinci tip zenginleştirme yöntemine göre zenginleştirerek uygulamışlardır. Öğretmenlerden, kendi gözlemlerine göre zenginleştirme uygulamalarının öğrenciler üzerindeki etkilerini değerlendirilmeleri istenmiştir. Açığa çıkan bulgular yarı yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılarak araştırmacı tarafından elde edilmiştir. Sonuçta, sınıfında üstün yetenekli çocuk bulunan okul öncesi öğretmenlerinin okul öncesi dönemdeki üstün yetenekli çocuklara erken müdahalenin gerekli olduğunu belirttikleri, zenginleştirme yönteminin kullanımının okul öncesi.