An Investigation of Relationship Between the Self Esteem and Social Skills in Students with Visual Impairments

Görme Yetersizliği Olan Öğrencilerin Benlik Saygısı ile Sosyal Becerileri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Abstract

The aim of this study was to determine the relationship between social skills and self esteem of students with visual impairments. The participants of the study, which was designed according to the relational secreening model for this purpose, consisted of 87 students with visual impairments who attend secondary school in inclusive education or in special education schools in Ankara in the educational year of 2015-2016. in order to evaluate social skills of the visually impaired students, Matson Evaluation of Social Skills Assessment Scale and Rosenberg Self Esteem Scale were used to assess self-esteem. In addition, Personal Information Form was used to collect data about the demographic characteristics. The data collected by these means were analyzed using IBM SPSS v21 application. In addition, the data were analyzed by statistical (t-Test, Mann Whitney U, Kruskal Wallis) and descriptive (mean, standard deviation, minimum/maximum value) techniques. According to the findings of the analyzes, a significant relationship was found between self-esteem and social skills of students with visual impairment. According to this, as the self esteem of the students increase it was identified that their social skills also increase in a positive direction. In addition, it was determined that self esteem and social skills of the visually impaired students were high levels according to the scores obtained from both scales. Also, it is found that self esteem of the students with visual impairments showed significant difference compared to their participation to social activities, and social skills of the students showed significant difference compared to their grades.

Özet

Bu araştırmada, görme yetersizliği olan öğrencilerin benlik saygısı ile sosyal becerileri arasındaki ilişkinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda ilişkisel tarama modeline göre tasarlanan araştırmanın çalışma grubunu, 2015-2016 eğitim-öğretim yılı Ankara ilinde özel eğitim veya kaynaştırma okullarında öğrenimlerine devam eden görme yetersizliği olan 87 ortaokul öğrencisi oluşturmuştur. Görme yetersizliği olan öğrencilerin sosyal becerilerini değerlendirmek için Matson Çocuklarda Sosyal Becerileri Değerlendirme Ölçeği, benlik saygılarını değerlendirmek için ise Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği uygulanmıştır. Ayrıca öğrencilerin demografik özellikleriyle ilgili veri toplamak amacıyla Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Bu araçlarla elde edilen veriler IBM SPSS v21 uygulaması kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırmanın verileri betimsel (ortalama, standart sapma, en düşük/en yüksek değer) ve istatistiksel (t-Testi, Mann Whitney U, Kruskal Wallis) yöntemler ile analiz edilmiştir. Analizler sonucunda elde edilen bulgulara göre görme yetersizliği olan öğrencilerin benlik saygıları ile sosyal becerileri arasında anlamlı ilişki tespit edilmiştir. Buna göre öğrencilerin benlik saygıları yükseldikçe sosyal becerilerinin de olumlu yönde arttığı tespit edilmiştir. Ayrıca görme yetersizliği olan öğrencilerin kendini değerlendirme türünde olan her iki ölçekten aldıkları puanlara göre benlik saygıları ve sosyal becerilerinin yüksek düzeyde olduğu bulunmuştur. Buna ek olarak öğrencilerin benlik saygıları sosyal etkinliklere katılımlarına göre; sosyal becerilerinin ise sınıf düzeyine göre anlamlı farklılık gösterdiği belirlenmiştir.