EVALUATION OF CYTOXICITY OF QMIX, ETHYLENE DIAMINTETRAACETIC ACID AND CHLORHEXIDINE ON HUMAN OSTEOBLAST CELL LINE

Human Osteoblast Hücre Hattı Üzerinde Qmix, Etilen Diamintetraasetik Asit ve Klorhheksidin’in Sitotoksisitesinin Değerlendirilmesi

Abstract

Objectives: In this study, the time-dependent toxiceffects of QMix ™, ethylene ediaminetetraacetic acid andchlorhexidine irrigation solutions on human osteoblastcells were as evaluated.Methods and Materials: Human osteoblast cells weregrown as monolayer cultures at 37ºC in an atmosphere of5% CO2 in air and 100% relative humidity. Cells wereexposed to ethylene diaminetetraacetic acid (EDTA),chlorhexidine (CHX) and QMix™ for 4 hours and 24hours. Cell viability was assessed by a 2,3-bis(2-methoxy-4-nitro-5-sulfophenyl)-5-[(phenylamino)carbonyl]-2H-tetrazolium hydroxide kit(XTT) assay. The differences in the mean viability ofhuman osteoblast cells were evaluated statistically.Results: There was a statistically significant differencebetween the mean percentage of viable cells in the testsolutions and control group, both after 4 hour (p˂0.001)and 24 hour exposure (p=0.004). The mean percentage ofviable cells decreased statistically significantly with theincrease in the time of exposure in the EDTA, CHX andQMixTM groups (p˂0.05). After 4 hours’ exposure, theEDTA and QMix showed statistically a less toxic effectthan did CHX (p˂0.05). There was no statisticallysignificant difference between the toxicity of theirrigation solutions after 24 hours’ exposure (p>0.05).Conclusion: All irrigation solutions tested showedvarious toxic effects on the human osteoblast cell line.The increase in exposure time also increased the toxicityof irrigation solutions on the human osteoblast cell line.

Özet

Amaç: Bu çalışmada, QMix ™, etilen diamintetraasetik asit ve klorheksidin irrigasyon solüsyonlarının human osteoblast hücreleri hattı üzerindeki zamana bağlı toksik etkisi değerlendirdi. Materyal ve metod: Human osteoblast hücreleri, %5 CO2 ve %100 bağıl nem içeren bir ortamda 37ºC'de tek tabakalı olacak şekilde kültüre edildi. Hücreler 4 saat ve 24 saat boyunca etilen diamintetraasetik asit (EDTA), klorheksidin (CHX) ve QMix ™ 'e maruz bırakıldı. Hücre canlılığı 2,3-bis(2-methoxy-4-nitro-5- sulfophenyl)-5-[(phenylamino)carbonyl]-2H-tetrazolium hydroxide kiti (XTT) ile değerlendirildi. Human osteoblast hücrelerinin ortalama yaşayabilirliğindeki farklılıklar istatistiksel olarak değerlendirildi. Bulgular: Deney solüsyonlarındaki ve kontrol grubundaki canlı hücrelerin ortalama yüzdesi arasında hem 4 saatlik (p˂0,001) hem de 24 saatlik (p=0,004) uygulamanın sonrasında istatistiksel olarak anlamlı fark görüldü. Canlı hücrelerin ortalama yüzdesi, EDTA, CHX ve QMixTM grubunda uygulama süresinin artması ile istatistiksel olarak anlamlı derecede azaldı (p˂0,05). 4 saat süresince uygulamanın ardından CHX‘e göre EDTA ve QMix istatistiksel olarak anlamı derecede daha az toksik etki gösterdi (p˂0,05). 24 saat süresince uygulamanın ardından ise irrigasyon solüsyonlarının toksisitesi arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı (p>0,05). Sonuç: Bu çalışmada kullanılan irrigasyon solüsyonları human osteoblast hücre hattı üzerinde çeşitli derecede toksik etki gösterdi. Uygulama süresinin artması kullanılan irrigasyon solüsyonlarının human osteoblast hücre hattı üzerindeki toksisitesini de arttırdı.