Cholelithiasis in childhood

Başarır Tanju ÖZKAN, Şebnem KILIÇ, Turgut ÖZEKE, Ayşe TARIM, Ahmet TANRITANIR

Abstract

Cholelithiasis has been diagnosed with increasing frequency after the introduction of iiltrasonography as a routine diagnostik method. Although the incidence of cholelithiasis in children is estimated as 0.72%, accurate information about its incidence and prevalence in children below 15 years of age is limited. Cholelithiasis was diagnosed in 10 children (6 boys and 4 girls) over the past 3 years in the Department of Pediatrics in Uludağ University Hospital. In contrast to an average age of 6.5 to 8.7 in the patients reported in the literature, our cases had a mean age of 5.4 years at presentation (4 months to 13 years; mode: 4.3 years). Four of the 5 infants were asymptomatic and cholelithiasis was diagnosed by ultrasonography performed for hepatomegaly in 2 cases, postoperative evaluation in 1 case, aneurexia in 1 case and recurrent infection and sepsis in 1 case. In all cases cholelithiasis was secondary to an underlying systemic disease such as abdominal trauma, hemolytic anemia, furosemide intake, malnutrition, a 1 antitripsin deficiency, chronic active hepatitis and obesity.

Özet

Çocuklarda, Ultrasonografınin (US) rutin tam yöntemleri arasına girmesi ile kolelitiazis tanısı giderek daha sık konulmaktadır. Kolelitiazisin 15 yaş altı çocuklarda % 0.72 oranında görüldüğü bildirilse de insidans ve prevalansı hakkında bilgiler sınırlıdır. Son üç yılda U.Ü.T.F. Çocuk Kliniğinde izlenen hastaların 10'unda kolelitiazis saptanmıştır. Yapılan çalışmalarda hastaların ortalama yaşı 6.5-8.7 yaş olarak bildirilirken, bizde 5.4 yaş bulunmuştur (Yaş dağılımı = 4 ay -13 yaş, ortanca yaş = 4.3 yaş). Olguların 6'sı erkek, 4'ü kızdır. Kolelitiazis süt çocuğu dönemindeki 5 olgumuzun 4'ünde asemptomatik olarak, US sırasında belirlenmiştir: İki olguda hepatamegali, 1 olguda operasyon sonrası kontrol, 1 olguda iştahsızlık, 1 olguda tekrarlayan enfeksiyon nedeni ile US uygulanmıştır. Olguların tümünde kolelitiazis primer bir hastalığa bağlı olarak gelişmiştir (Abdominal travma, hemolitik anemi, furosemid alımı, malnütrisyon, a 1 antitripsin eksikliği, kronik aktif hepatit ve obezite). Olguların hepsi etyolojik tedavi yanında konservatif izleme alınmış, bir olguda kolesistit komplikasyonu nedeni ile laparoskopik kolesistektomi uygulanmıştır.