Memory Reflected on Tarkovsky’s The Mirror: Analysis of The Mirror in terms of Memory Types, Features and Processes

Tarkovsky’nin “Ayna”sına Yansıyan Bellek: Bellek Türleri, Özellikleri ve Süreçleri Açısından “Ayna” Filminin Analizi

Abstract

Cinema and psychology are two disciplines which try to understand and make sense of what is human. While cinema, in the process of creating a meaning, emerges as a fction and a documentary, psychology’s output is the theories. While other artistic areas have created works with the same motivation, the coverage and power of cinematic works have always been more in amount. That is because cinema transforms its subject into a narrative, and sends its message effectively to the masses. The history of cinema is flled with works of art that express many phenomena, concepts, situations, or theories related to psychology. Relation between cinema and psychology is bi-directional; psychology uses cinema as an instrument for a didactic purpose in order to be able to explain a concept or phenomenon by exemplifying the individual concerned, as a psychotherapeutic element for the treatment of a number of psychological problems, but also as a tool for itself in empirical studies designed to test certain theories. This bilateral relationship is clearly seen in flms, where the symbolic narrative is dominant. Tarkovsky is at the forefront of directors, who make the best use of symbolic narration in cinema history. Tarkovsky’s The Mirror -one of his early works- contains symbolic narrative much more than the director’s other flms do. The Mirror offers a rich content when it is considered from the perspective of various psychological schools and concepts. In this paper, Tarkovsky’s The Mirror was examined and analyzed in terms of memory types, characteristics and processes in psychology via document analysis research method, and related samples of the sequences were given.

Özet

Sinema ve psikoloji; insana özgü olanı anlama ve anlamlandırmaya çalışan iki ayrıdisiplindir. İnsana dair olanı anlamlandırma süreci sinemada, flm ve belgesel olarakçıktıya dönüşürken; psikolojide kuramlar ve teoriler olarak kendisini göstermektedir.Diğer sanat alanları da aynı motivasyonla eserler ortaya koyarken sinemasal eserlerinkapsayıcılığı ve gücü her zaman daha fazla olmuştur. Çünkü sinema; ele aldığı birkonuyu bütünlüklü bir şekilde anlatıma dönüştürmekte ve kitlesine mesajı etkili birşekilde iletmektedir. Sinema tarihi, psikoloji biliminin ortaya koyduğu pek çok olguyu,kavramı, durumu veya teoriyi etkileyici biçimde işleyen eserlerle doludur. Sinemapsikolojiilişkisi çift yönlüdür; psikoloji de sinemayı; gerek bir kavramı veya olguyu ilgilibireylere örneklendirerek anlatabilmek için didaktik amaçla, gerek psikolojik bir takımproblemlerin sağaltımı amacıyla psikoterapötik öğe olarak, gerekse de belirli teorileritest etmek amacıyla düzenlenmiş deneysel çalışmalarda kendisi için bir araç olarakkullanmaktadır. İçerisinde sembolik anlatımın aksiyon anlatımdan daha fazla olduğuflmlerde söz konusu çift tarafı ilişki net bir şekilde görülmektedir. Sinema tarihindesembolik anlatımı en iyi kullanan yönetmenlerin başında Tarkovsky gelmektedir.Tarkovsky’nin özellikle erken dönem yapıtlarından olan “Ayna” flmi, yönetmenin diğerflmlerine göre çok daha fazla sembolik anlatım içermektedir. Çeşitli psikolojik ekollerve kavramlar açısından ele alındığında “Ayna” zengin bir içerik sunmaktadır. Buçalışmada ise Tarkovsky’nin “Ayna”sı psikolojideki bellek türleri, özellikleri ve süreçleriaçısından doküman analizi yöntemiyle incelenmiş ve sekanslardaki ilgili örneklerortaya konulmuştur.