Ernest Renan's approach to the problem of the origin of language

Abstract

In this article, we aim to examine Ernest Renan's approach to the problem of the origin of language and to evaluate it in terms of philosophy of language. We determined that Renan, in his approach to the said problem, had taken a series of theses which he called "celestial grant" as the starting point. According to Renan, language is not granted to man by a divine intervention. Renan believes that language instantly and spontaneously sprung from the spirit of man. In other words, humanity has not struggled for ages to invent language. The language appeared instantly, once the first groups of people emerged on earth. In this respect, based on his assertion, at the time they first emerged on earth, languages must have expressed what needed to be expressed in a very confused order and all at the same time. Renan explains the course taken by languages in their development in general by stages of the transformation which he believes human evolution has undergone. The state of syncretism which was present in ages when the languages first came into existence has disappeared in the course of history and languages have taken their analytical form carried on to the present day. Renan prophesies that, as with the entire human understanding's evolution, the language which is one of its chief products, will become a synthetic state in the future as well. Thus, Renan has applied his general system of thought on history and human consciousness to the evolution of language.

Özet

Bu makalemizde, Ernest Renan'ın dilin kökeni problemine yaklaşımını incelemeyi ve dil felsefesi açısından değerlendirmeyi hedefledik. Söz konusu probleme yaklaşımında Renan'ın kendisine, "semavî ihsan" adıyla andığı bir grup tezi eleştirel hareket noktası olarak aldığını tespit ettik. Renan'a göre dil, ilâhî bir müdahaleyle insana bahşedilmemiştir. Renan dilin, insanın akıllı ruhundan, kendiliğinden ve bir anda fışkırmış olduğuna kanidir. Yani, beşeriyet dili icat etmek üzere uzun devirler boyunca uğraşıp durmamıştır. Dünyada ilk insan grupları ortaya çıkar çıkmaz dil de bir anda tezahür etmiştir. Bu itibarla da ona göre diller dünyada ilk ortaya çıktığı sırada, ifade edilmek istenen şeyleri karmakarışık bir şekilde ve hepsini bir anda dışa vurmuş olsa gerekir. Renan, dillerin gelişiminde katettiği güzergâhı, genel olarak insan müdrikesinin geçirdiğine inandığı dönüşümün evreleriyle açıklar. Dillerin ilk ortaya çıktığı çağlardaki senkretizm hali, tarih sürecinde kaybolmuş, diller günümüzde de süren analitik halini almıştır. Renan topyekûn insan müdrikesi gibi, onun ürünlerinden başlıcası olan dilin de gelecekte sentetik bir hale dönüşeceğini muştulamaktadır. Renan böylece, tarih ve insan bilinci hakkındaki genel düşünce sistematiğini, dilin tekamülüne de uygulamıştır.