Journals / Harran Tarım ve Gıda Bilimleri Dergisi / 2018 / Cilt: 22 - Sayı: 3

The Effects of Stocking Density on Growth Performance of Pekin Ducks

Yerleşim Sıklığının Pekin Ördeklerinin Gelişme Performansına Etkileri

Pages
316–325
DOI
—

Abstract

The experiment was designed to investigate the effects of actual stocking density on the growth performance parameters in Pekin ducks. A total of 240 ducklings were used with stocking densities of 3, 5 and 7 poults m-2 during the 42 day growing period. Live Weight, Live Weight Gain, Feed Consumption, Feed Conversion Ratio, Mortality Rate and Productivity Index parameters were investigated to determine growth performance. As the stocking density decreases, LW values were found to be increasing visibly after 3 weeks of age (P<0.05), Live Weight Gain and Total Live Weight values were found to be increasing after first week (P<0.05). The achieved total live weight in unit area increases parallel to increasing stocking density catching the peak at 7 ducklings m-2 stocking density (P<0.05). Stocking density was found to be affecting Feed Conversion values and from first week of age, Feed Conversion was found to be increasing by declining stocking density (P<0.05). Therewithal, Feed Conversion Ratio was found to be increasing with declining stocking density till the third week of age (P<0.05) but, hereafter this effect was disappeared (P>0.05). Mortality occurred in the trial was found not to be affected by Stocking Density (P>0.05), whereas by declining Stocking Density, Productivity Index was found to be increasing however in parallel Live Weight per unit area was also found to be decreasing together (P<0.05). When a general revision is made from the research, increasing Stocking Density has a positive effect on performance parameters of Pekin ducks except Total Live Weight per unit area.

Özet

Bu çalışma, Pekin ördeklerinde güncel yerleşim sıklığının ördeklerin gelişme performans kriterlerine etkilerini araştırmak üzere gerçekleştirilmiştir. Toplam 240 ördek palazı 3, 5 ve 7 palaz m-2 yerleşim sıklıklarında 42 gün süreyle yetiştirilmiştir. Canlı ağırlık, canlı ağırlık artışı, yem tüketimi, yem dönüşüm oranı, ölüm oranı ve üretim indeksi yetiştirme performansını tespit etmek için üzerinde durulan kriterler olmuştur. Düşük yerleşim sıklığının olduğu gruplarda, özellikle de 3. haftadan sonra canlı ağırlık gözle görülür şekilde yükselmiş (P<0.05), canlı ağırlık artışı ve toplam canlı ağırlık ise birinci haftadan itibaren yükselmiştir (P<0.05). Elde edilen birim alandaki toplam canlı ağırlık yerleşim sıklığının artışına paralel olarak artış sergilemiş ve en yüksek seviyesini 7 palaz m-2 yerleşim sıklığında elde etmiştir (P<0.05). Yem dönüşüm oranının ilk haftalık yaştan itibaren yerleşim sıklığından etkilendiği, yerleşim sıklığının düşüşüyle birlikte artış gösterdiği tespit edilmiştir (P<0.05). Aynı zamanda, yem dönüşüm oranı yerleşim sıklığının düşüşüyle birlikte 3. haftaya kadar arttığı (P<0.05) ancak, daha sonra bu etkinin ortadan kaybolduğu tespit edilmiştir (P>0.05). Gözlenen ölüm oranının üzerinde çalışılan yerleşim sıklığı düzeyleri tarafından etkilenmediği tespit edilmiş olup (P>0.05), bununla birlikte, düşük yerleşim sıklıklarında Üretim İndeksi değerinin artış gösterdiği ancak, buna paralel olarak birim alanda elde edilen toplam canlı ağırlığın da düşüş gösterdiği bulunmuştur (P<0.05). Araştırma sonuçları genel olarak değerlendirildiğinde, yerleşim sıklığındaki artışın birim alanda elde edilen toplam canlı ağırlık değeri dışındaki saha performansıyla ilgili kriterleri olumlu yönde etkilediği görülmüştür.

Keywords: Pekin ördeği, yerleşim sıklığı, canlı ağırlık, yem değerlendirme oranı, verimlilik endeksi