Hafif-orta kafa travmalı hastaların erken ve geç bt bulguları

Abstract

AIm: The aim of this study is to evaluate the changes between the initial and late cranial CT scans in patients with mild-to-moderate head trauma. Ma terIal and Methods: Of the two thousand six hundred and forty-four patients hospitalized for head trauma within a two-year period, 112 (4.24%) patients scored 8 or above in the Glasgow coma scale and there were changes between initial and late head CT. Results: Of these, 103 had worsening CT findings. Neurological status deteriorated in 30% of these cases. Forty-six patients required surgery based on findings seen on the delayed scans. Neurological status was stable in 50% of the cases. All the eight patients who expired had abnormal CT scans initially and had progression in their late scans. ConclusIon: In patients with mild-to-moderate head trauma, serial CT scanning may independently modify treatment decisions in a subgroup of patients. Judgment for delayed scans should be made on an individual basis by taking the risk factors into account.

Özet

AMAÇ: Bu çalışmanın amacı, hafif-orta kafa travması olan hastalarda başlangıçtaki ve sonraki kraniyal BT taramalar arasındaki değişikliklerin değerlendirilmesidir. YÖNTEM ve GEREÇLER: İki yıllık bir süre içinde kafa travması nedeniyle yatış yapılan 2,644 hastanın 112’sinde (%4,24) Glasgow koma ölçeğinde puan 8 ve üzerindeydi ve başlangıç ve geç BT bulgularında değişiklik görüldü. BULGULAR: Bunların 103’ünde BT bulgularında kötüleşme vardı. Bu vakaların %30’unde nörolojik durum kötüleşti. Geç taramaların bulgularına göre 46 hastaya cerrahi yapılması gerekti. Bu vakaların %50’sinde nörolojik durum stabildi. Ölen 8 hastanın hepsinde başlangıç BT’leri anormaldi ve geç BT’lerinde progresyon vardı. SONUÇ: Hafif-orta kafa travması olan hastalarda seri BT taramalar bir hasta alt grubunda tedavi kararlarını bağımsız olarak değiştirebilir. Geç tarama kararları risk faktörlerini hesaba katarak her hasta için ayrı ayrı verilmelidir.