THE ANDALUSIAN MUWASHSHAHS AND KHARJAS

Abstract

The Qasidah was the unique form of classical Arabic poetry. However, with the expansion of the Islamic state by the conquests, some new poetry styles have emerged under the in?uence of neighboring cultures and social conditions in the far corners of the Arabian Peninsula. One of them is al muwashshah which appeared in Spain called Andalusia by the Muslims. Al muwashshah consists of a common rhyme called Qu? which is repeated throughout the verse and a changing rhyme throughout the poem which is called Dawr. The last qu? is called kharja and it means exit. The kharja has a special place in this poetic form since it has a special dialect that consists of foreign words. The body of al muwashshah is in standard Arabic, and the kharja includes some words from the old Spanish dialects called al A'jamî in Arabic and al Jamiado in modern Spanish. Recently, these parts have attracted the attention of many researchers from the West and East.

Özet

Klasik Arap şiirinin tek nazım şekli kasideydi. Ancak fetihlerle genişleyen İslam devletinin Arap yarımadasına uzak köşelerinde komşu kültürlerin etkisiyle veya değişen sosyal şartlarla yeni bir takım nazım türleri ortaya çıkmıştır. Bunlardan biri Müslümanların Endülüs adını verdiği bu günkü İspanya'da ortaya çıkan muvaşşah adı verilen bir nazım türüdür. Bu nazım türü şiir boyunca tekrarlanan ve ku? adı verilen ortak ka?yeli bölümler ve bunların arasında şiir boyunca ka?yeleri değişen ve devr adı verilen dizelerden oluşur. Son ku?eye ise harce denir. Bu şiir türünde harcenin özel bir yeri vardır, çünkü şiirin gövdesinde standart Arapça kullanılırken harcede, muvaşşahın konusuna göre yine standart Arapça, halk Arapçası veya Arapça'da el-A'cemî, İspanyolca'da ise al Jamiado adı verilen İspanyol halk lehçesinden sözcükler kullanılır. Yabancı dildeki bu harceler son yüz yılda Batılı ve Doğulu pek çok araştırmacının ilgisini çekmiştir.