Journals / Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri / 2008 / Cilt: 8 - Sayı: 3
A Study of the Relationships and Acknowledgement of Non-Disabled Children with Disabled Siblings
- Pages
- 751–779
- DOI
- —
Abstract
This study investigated the relationships of healthy children with their handicap siblings and analyzed their acceptance of the siblings. The study was conducted in 16 different special education and rehabilitation centers in Ankara. Two hundred twenty eight healthy children between the ages of 10 to 17 years voluntarily participated in the investigation. All participating children had siblings diagnosed with one of the six disabilities: Learning disability (LD), mental retardation (MR), cerebral palsy (CP), mental- motor retardation (MMR), Down syndrome (DS), or autism (A). The attitudes of the healthy children towards their handicap siblings (EKYTO) and towards other handicap people (EBYTO) were studied. Results show that healthy children dispay positive attitudes towards their own handicap siblings whereas less positive attitudes towards other handicapped people. The investigation takes into consideration diagnosis and degree of the handicap. In general, it is observed that the healthy children’s attitudes towards their handicap sibling are clearly changing according to diagnosis and level of handicap whereas the same factors do not make any difference in terms of attitudes towards other handicapped people.
Özet
Bu araştırma, farklı engel grubundan engelli kardeşe sahip çocukların kardeş ilişkileri ile kardeşlerini kabullenmeleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini, Ankara il sınırları içerisinde 16 (on altı) özel eğitim ve rehabilitasyon merkezinde, özel eğitim almaya devam eden öğrenme güçlüğü (ÖG), mental retarde (MR), cerabral palsy (CP), mental motor retarde (MMR), down sendromu (DS) ve otizm (O) tanısı almış çocukların 10-17 yaş aralığındaki normal gelişim gösteren toplam 228 kardeşi oluşturmaktadır. Çalışmada, çocukların farklı engel tanısı almış kardeşleri ile ilişkilerini ölçmek amacıyla “Engelli Kardeşe Yönelik Tutum Ölçeği (EKYTÖ)”; ile yine çocukların engelli kardeşlerini kabullenmelerini ölçmek amacı ile “Engelli Bireylere Yönelik Tutum Ölçeği (EBYTÖ)” kullanılmıştır. İstatiksel değerlendirmelerde korelasyon kat sayısı, t Testi, tek yönlü varyans analizi, Mann Whitney U-Testi, Kruskal Wallis H-Testi ve Dunnett-C Testi kullanılmıştır. Çocukların, engelli kardeşleriyle ilişkileri ve engelli kardeşlerini kabullenmeleri “engel derecesi ve engel tanısı” alt boyutlarında incelenmiştir. Araştırmaya katılan çocukların, engelli kardeşleriyle ilişkileri ve engelli kardeşlerini kabullenmeleri arasında negatif anlamlı bir ilişki bulunmuş; çocukların engelli kardeşleriyle ilişkileri olumlu yönde değişkenlik gösterirken, engelli kardeşlerini kabullenmelerinde bu olumluluğun azaldığı görülmüştür.