A study on primary classroom and social studies teachers’ perceptions of moral education and their development and learning

İlköğretim sınıf ve sosyal bilimler öğretmenlerinin ahlak eğitimine yönelik algıları ve eğitimlerine genel Bir bakış

Abstract

The purpose of this study was to examine teachers’ perceptions of moral education, to what extend teacher education, both pre-service and in-service, prepared teachers to deal with morality and moral education in their professional classrooms through a cross-sectional survey research design. The data were collected through a questionnaire that included items on demographic background information and open-ended items that aimed at exploring the teachers’s perceptions on the matter. The participants were a representative number of primary classroom teachers and teachers with different social credentials (N= 824) in 15 provinces of Turkey where high increasing population rates were observed based on national statistical data retrieved from the Turkish Statistical Institute. Findings showed that most teachers regarded moral education as essential and wanted to deal with it in their classes, yet they complaint that both in-service and pre-service preparation had given minimum pedagogical emphasis on this matter. Teachers thought that helping students acquire global values and leaving personel moral dispositions out of the class were important assets during formal education, whereas they urged a need on how to teach those values. Cooperation among schools, family, media, and people with whom learners were in a close relationship were found essential in the implementation of moral education.

Özet

Bu çalışmanın amacı, ahlak eğitiminin öğrenciler açısından önemine yönelik öğretmenlerin algılarını saptamak; mesleki eğitim sürecinde öğretmenlerin ahlak eğitimi ve ahlak gelişimi ile ilgili ne derece hazırlandıklarını ve bu süreçte alınan eğitimin mesleki uygulamalara yansımalarını belirlemek, ayrıca öğretmenlerin ahlak eğitimi ile ilgili ihtiyaçlarını ve görüşlerini yansıtmaktır. Araştırmada tarama modeli kullanılmış olup, bu amaçla demografik bilgiler ve açık uçlu sorular olmak üzere iki bölümden oluşan veri toplama aracı geliştirilmiştir. Bu çalışmanın örneklemini, Türkiye İstatistik Kurumu verilerine göre nüfus artış oranı en yüksek olan 15 ilde, sınıf ve sosyal bilimler öğretmeni olarak görev yapan 824 katılımcı oluşturmaktadır. Bulgular; öğretmenlerin, okullarda ahlak eğitimi verilmesini ve bu alanda kendi rollerini önemsediklerini, ancak hizmetiçi ve hizmet-öncesinde, söz konusu alanda aldıkları eğitimi yetersiz bulduklarını ortaya koymuştur. Öğretmenlerin kişisel değerlerinden bağımsız, evrensel değerleri kazandırmayı hedefleyen nitelikte bir eğitimin verilmesi gerekliliği ifade edilmiş; bu doğrultuda özellikle evrensel değerlerin nasıl öğretilebileceği konusunda mesleki eğitim ihtiyacı vurgulanmıştır. Okul, aile, medya ve sosyal çevrenin işbirliğinin ahlak eğitiminin etkinliğini artıracağı yönündeki düşünce de çalışmanın bulguları arasındadır.