An overview of peace education in Turkey: definitions, difficulties, and suggestions: A Qualitative analysis

Türkiye’de barış eğitimine bakış: tanımlar, zorluklar, öneriler: nitel inceleme

Abstract

In modern world, advances and changes experienced in social, political, and economic domains cannot be effective in diminishing the unwanted behaviors displayed by individuals in a society. This underpins the need for creating a peace culture based on equality, justice, democracy, human rights, tolerance, and solidarity in a society. The purpose of this study is to examine the opinions of classroom teachers in Turkey about different aspects of peace as a concept and peace education in terms of problems, expectations, and suggestions. This research has been designed in accordance with qualitative research paradigm, and semi-structured interview technique has been employed as the data collection tool. 13 teachers have voluntarily participated in this study. Findings have revealed that participating teachers have similar definitions regarding not only global and national peace, but also individual peace. Predominantly test-oriented and exam-based education system have been found to be the reason why educational institutions cannot fulfill their duties and responsibilities concerning peace education, and the struggle to realize parents’ expectations about the test-oriented program impedes all other efforts that could otherwise be spent on peace education. Furthermore, teachers have been determined to have low levels of awareness, knowledge, and skills related with peace education.

Özet

Modern dünyada, sosyal, politik ve ekonomik alanda yaşanan gelişmeler ve değişmeler toplumdaki bireylerin istenmeyen davranışlarını ortadan kaldırmada etkili olamamaktadır. Bu noktada toplumda, eşitlik, adalet, demokrasi, insan hakları, hoşgörü ve dayanışmaya dayanan barış kültürünün oluşturulması gerekliliği açıktır. Bu çalışmanın amacı, Türkiye’deki sınıf öğretmenlerinin barış kavramının çeşitli boyutlarına ve barış eğitimine ilişkin görüşlerini sorunlar, beklentiler, öneriler bağlamında incelemektir. Araştırma, nitel araştırma paradigmasına uygun olarak desenlenmiştir. Veri toplama yöntemi olarak yarı yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılmıştır. Araştırmaya 13 öğretmen gönüllü olarak katılmıştır. Araştırmaya katılan öğretmenlerin, gerek dünya barışı, gerek ülke barışı, gerekse bireysel barış kavramlarına yönelik tanımlamalarının benzerlik gösterdiği sonucuna ulaşılmıştır. Test ağırlıklı, sınav odaklı eğitim sistemi nedeniyle, eğitim kurumlarının barış eğitimine yönelik üzerine düşen görevleri yerine getirmediği sonucuna ulaşılmış, bu konuda velilerin beklentilerine cevap verme çabası, barış eğitimi çalışmalarını engelleyici unsur olarak tespit edilmiştir. Ayrıca öğretmenler, barış eğitimine ilişkin yeterli bilgi, beceri ve farkındalık düzeyinde bulunmamışlardır.