The Effects of a Couple Communication Program on Passive Conflict Tendency Among Married Couples

Bir Eş İletişm Programı'nın Evli Çiftlerde Pasif Çatışma Eğilimi Üzerine Etkisi

Abstract

The present study examined the effect of a 10-session couple communication program developed by the researcher on passive conflict tendencies among married couples. The research was carried out with 28 married couples, 14 participants in the control group, and 14 participants in the experimental group. The design of the research was an experimental, pre-test post-test and a follow-up model. Married couples' tendency of passive conflict was measured by the Tendency of Passive Conflict Subscale of the Conflict Tendency Scale (Dökmen, 1986). Mann Whitney U Test,Wilcoxon Matched - Pairs Signed Ranks Test and One-Way Anova for Repeated Measures were used to analyze the data. The results showed that the tendency of passive conflict among married couples who attended the program were lower than those who did not attend the program (p < .001). It was found that there is no significant difference between the pre-test and post-test scores in the control group. Followup administrations were conducted three and six months after the program had finished. There was a significant difference between post-test passive conflict subscale scores and the first follow up test scores in favor of the first follow up. It was found out that there was not a significant difference between the second follow up test scores, conducted after six months, and the first follow up test scores. It can be argued that the couple communication program has positive and permanent effects in lowering the tendency of passive conflict among married couples.

Özet

Bu araştırmada, araştırmacı tarafından geliştirilen 10 oturumluk Eş İletişim Programı'nın evli çiftlerde pasif çatışma eğilimi üzerine etkisi incelenmiştir. Çalışma grubu 28 evli bireyden oluşturulmuştur. Araştırma deseni olarak kontrol gruplu ön-test son-test izleme model kullanılmış ve 14 birey deney, 14 birey kontrol grubuna alınmıştır. Araştırmaya katılan evli çiftlerin pasif çatışma eğilimleri Dökmen (1986) tarafından geliştirilen “Çatışma Eğilimi Ölçeği Pasif Çatışma Alt Ölçeği” ile ölçülmüştür.Verilerin analizinde Mann Whitney U Testi, Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi ve İlişkili Örneklemler İçin Tek Faktörlü Anova Testi teknikleri kullanılmıştır. Araştırma bulguları; 10 oturumluk Eş İletişim Programı'na katılan evli bireylerin evlilik ilişkisinde yaşadıkları pasif çatışma eğilimlerinin, bu programa katılmayan evli bireylerin pasif çatışma eğilimlerinden daha düşük olduğunu göstermektedir (p<.001). Kontrol grubuna uygulanan ön-test ve son-test ölçümleri arasında anlamlı bir farklılığın bulunmadığı saptanmıştır. Deney grubunda programın bitişinden üç ve altı ay sonra yapılan izleme çalışmasında; son-test puanları ile I. izleme testi puanları arasında I. izleme testi lehine 0.05 düzeyinde anlamlı bir farklılığın bulunduğu saptanmıştır. İkinci izleme testi puanları ile son-test ve I. izleme testi puanları arasında ise anlamlı bir farklılığın bulunmadığı saptanmıştır. Elde edilen bu sonuç doğrultusunda Eş İletişim Programı'nın, evli çiftlerin pasif çatışma eğilimlerinin düşürülmesinde olumlu ve kalıcı yönde etkilerinin bulunduğu ileri sürülebilir.