Loneliness and life satisfaction in adolescents with divorced and nondivorced parents

Anne-babası boşanmış ve boşanmamış olan ergenlerde yalnızlık ve yaşam doyumu

Abstract

In this study, loneliness and global life satisfaction levels among high school students with divorced and non-divorced parents were examined. The study was conducted on a total of 836 high school students, 383 of whom comprised children with divorced parents and 453 comprised children with non-divorced parents in Denizli, Turkey. The data were obtained using the Satisfaction with Life Scale-SWLS, UCLA Loneliness Scale and a Personal Information Form. In the analysis of the data, hierarchical regression analyses, MANOVA, and one-way ANOVA were performed. The findings of the study showed that loneliness has higher negative effects on life satisfaction among adolescents with divorced parents. Adolescents with divorced parents are more susceptible to loneliness and global life satisfaction than are adolescents with non-divorced parents. A significant difference was found in loneliness and global life satisfaction levels among adolescents with divorced parents with respect to only number of siblings. Neither loneliness nor global life satisfaction levels significantly differed with respect to gender, grade, residential parent, contact frequency with the non-residential parent, and the age at the time of divorce.

Özet

Bu araştırmada, anne-babası boşanmış ve boşanmamış olan liseli ergenlerin yalnızlık ve genel yaşam doyumu düzeyleri incelenmiştir. Araştırma, Denizli il merkezinde bulunan 383ü anne-babası boşanmış ve 453ü anne-babası boşanmamış olan toplam 836 lise öğrencisi üzerinde yürütülmüştür. Veriler Yaşam Doyumu Ölçeği, UCLA Yalnızlık Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılarak elde edilmiştir. Verilerin analizinde hiyerarşik çoklu regresyon analizi, MANOVA ve tek yönlü ANOVA uygulanmıştır. Araştırma bulgularına göre, yalnızlığın yaşam doyumu üzerindeki olumsuz etkisi, anne-babası boşanmış olan ergenlerde daha fazladır. Anne-babası boşanmış olan ergenler yalnızlık ve genel yaşam doyumu açısından anne-babası birlikte olanlara göre daha dezavantajlıdır. Anne-babası boşanmış olan ergenlerin yalnızlık ve genel yaşam doyumu düzeylerinde sadece kardeş sayısına göre anlamlı fark bulunmuş; gerek yalnızlık ve gerekse genel yaşam doyumu düzeyleri cinsiyet, sınıf, birlikte kaldığı ebeveyn, diğer ebeveyni görme sıklığı ve ergenin anne-babası boşandığında bulunduğu yaşa göre anlamlı olarak farklılaşmamıştır.