The unheard voice in group counseling: Quietness

Abstract

Why do some members keep silent, although the group counseling is based on interaction? Is this a way of participation or is oral participation too difficult as a skill to actualize in a group? This study handles the issue of silence and its reasons, which group leaders frequently face and sometimes have difficulty coping with in nonvoluntary training groups. The data for the study were collected from the reports of 61 members in four distinct counseling groups. The groups were led simultaneously by two leaders who are specialized in individual and group counseling. The data were analyzed using content analysis. As a result, it was found that silence because of personal characteristics was the major cause of silence, and that it appears to be there are reasons for silence other than the ones specified in the relevant literature.

Özet

Grupla psikolojik danışma süreci, etkileşime dayalı olmasına rağmen; neden bazı üyeler grupta oldukları halde konuşmazlar? Bu seçtikleri bir katılım şekli midir yoksa sözel katılım onlar için grupta gerçekleştiremeyecekleri kadar zor bir beceri midir? Bu çalışmada, gönüllülük esasına dayalı olmayan eğitim (training) gruplarında, grup liderlerinin sık karşılaştığı, bazen baş etmekte güçlük çektiği suskunluk ve bunun nedenleri ele alınmıştır. Çalışmanın verileri, dört ayrı grupta yer alan, toplam 61 grup üyesinin raporlarından elde edilmiştir. Gruplar uzmanlık alanları bireysel ve grupla psikolojik danışma olan iki ayrı lider tarafından eş zamanlı olarak yürütülmüştür. Veri çözümlemesinde İçerik analizi yöntemi kullanılmıştır. Çalışma sonucunda, kişisel özelliklere ait nedenlerden dolayı grup sürecinde suskun kalma en önemli suskunluk nedeni olarak ortaya çıkarken, alan yazında belirtilen nedenler dışında da suskunluk nedenlerinin olduğu ortaya çıkmıştır.