Journals / Türk Turizm Araştırmaları Dergisi / 2019 / Cilt: 3 - Sayı: 3
The Comparison of Restaurant Employees’ Job Satisfaction and Intention to Quit in terms of Work Life Balance Levels
- Pages
- 709–724
- DOI
- —
Abstract
The aim of the study is to determine the work life balance levels of restaurant employees and to detect whether the job satisfaction and intention to quit job differ or not according to the work life balance levels. For this purpose, between January and March 2019 questionnaires were applied to the employees by face to face at the restaurants which are in the city center of Mersin. Analysis was carried out on 270 valid questionnaires. As a result of the clustering analysis, the sample of 270 restaurant employees was divided into two groups: 151 people with low level of work life balance and 119 people with high level of work life balance. According to this result, it is possible to say that the work life balance of the majority of the restaurant employees is low. It was determined that level of work life balance showed significant differences according to gender, working hours, weekly off and working at religious holidays. In addition, both job satisfaction and turnover intention differ significantly according to the level of work life balance. Restaurant workers with a relatively high level of work life balance have higher level of job satisfaction. On the other hand, workers who have a relatively high level of work life balance have low level of intention to quit job.
Özet
Araştırmanın amacı, restoran çalışanlarının iş yaşam denge düzeylerini belirlemek ve iş yaşam denge düzeylerine göre iş tatmini ve işten ayrılma niyetinin farklılaşıp farklılaşmadığını tespit etmektir. Bu amaçla Ocak-Mart 2019 tarihleri arasında Mersin il merkezinde yer alan restoranlara gidilip, çalışanlara yüz yüze anket uygulanmıştır. Analizler, 270 kullanılabilir anket üzerinden gerçekleştirilmiştir. Kümeleme analizi sonucunda örneklem, iş yaşam dengesi düşük 151 kişi ve iş yaşam dengesi yüksek 119 kişi olmak üzere iki kümeye ayrılmıştır. Bu sonuca göre, iş yaşam dengesi düşük olan restoran çalışanlarının daha fazla olduğunu söylemek mümkündür. Demografik özelliklerden cinsiyet, çalışma saati, haftalık izin ve dini bayramlarda çalışma durumuna göre iş yaşam denge düzeyinin anlamlı farklılıklar gösterdiği tespit edilmiştir. Ayrıca, iş yaşam denge düzeyine göre hem iş tatmini hem de işten ayrılma niyeti anlamlı farklılıklar göstermektedir. İş yaşam dengesi nispeten daha yüksek olan restoran çalışanları, daha fazla iş tatminine sahiptir. Öte yandan iş yaşam dengesi nispeten daha yüksek olan çalışanların işten ayrılma niyeti daha düşüktür.