Laparoskopik nefrektomi deneyimi üzerine uzmanlık sonrası laparoskopi eğitim programının etkileri: Kısa bir rapor

The impact of laparoscopic fellowship programme on laparoscopic nephrectomy experience: A brief repor

Öner ŞANLI,Tzevat TEFİK,Rauf NAGHİYEV,MAZHAR ORTAÇ,Doğu TEBER,Jens RASSWEILER

Abstract

Objective: To evaluate the impact of 3-month laparoscopic fellowship programme (LFP) on the laparoscopy experience mainly related to laparoscopic nephrectomies. Materials and methods: Between September 2005 and June 2009, 131 patients underwent laparoscopic nephrectomy (LN). Groups 1 (n=87) and 2 (n=44) were defined as patients who underwent laparoscopic operation before and after LFP taken by the attending surgeon. All data were retrospectively reviewed. Results: There was no statistically significant difference in age, body mass index or ASA (American Society of Anesthesiologists) score between the two groups. Group 2 yielded a significantly shorter mean operative time (134.82±63.69 min vs. 110.75±36.68 min, p=0.028), lower estimated blood loss (283.56±412.97 mL vs. 115.68±123.54 mL, p<0.005), lower hematocrit drop (4.10±2.69% vs. 2.59±3.28%, p=0.006), and shorter hospital stay (3.94±2.52 days vs. 3.11±2.67 days, p<0.002). The incidence of retroperitoneal approach was higher in Group 2 compared to Group 1 (90.9% vs. 29.9%, p<0.005). Additionally, the rate of performing LN by trainee’s was significantly higher in Group 2 (3.4% vs. 20.5%, p=0.003). Conclusion: Since a mentor transfers his/her experience to a trainee in LFP, perioperative outcomes improve eventually. Therefore, it is worth attending to a LFP even if a surgeon has a laparoscopy experience. Moreover, LFP is an indispensable step encouraging interventions for more complicated laparoscopic cases.

Özet

Amaç: Temel olarak nefrektomiyi içeren laparoskopi deneyimi üzerine, 3 aylık uzmanlık sonrası laparoskopi eğitim programının (USLEP) sonuçlarının değerlendirilmesi. Gereç ve yöntem: Eylül 2005 ve Haziran 2009 tarihleri arasında 131 hastaya laparoskopik nefrektomi (LN) uygulandı. Grup 1 (n=87) ve 2 (n=44) cerrahların USLEP almasından önce ve sonra ameliyat olan hastalar olarak tanımlandı. Tüm veriler retrospektif olarak gözden geçirildi. Bulgular: Her iki grup arasında yaş, vücut kitle indeksi ve ASA (Amerikan Anesteziyoloji Derneği) skoru açısından istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı. Grup 2’deki hastalarda ortalama operasyon süresi daha az (134.82±63.69 dk ve 110.75±36.68 dk, p=0.028), tahmini kan kaybı daha düşük (283.56±412.97 mL ve 115.68±123.54 mL, p<0.005), hemotokrit düşüşü daha az (%4.10±2.69 ve %2.59±3.28, p=0.006) ve hastanede yatış süresi daha kısa (3.94±2.52 gün ve 3.11±2.67 gün, p<0.002) olarak bulundu. Retroperitoneal yaklaşım insidansı Grup 2’de Grup 1’e göre daha yüksekti (%90.9 vs. %29.9, p<0.005). Ayrıca, LN’nin eğitim alanlara yaptırılması oranı Grup 2’de daha fazla saptandı (%3.4 ve %20.5, p=0.003). Sonuç: USLEP’de rehber cerrahın deneyimlerini eğitim alan kişiye aktarması ile perioperatif sonuçlar iyileşmektedir. Cerrahın laparoskopi deneyimi olsa bile USLEP alması değerlidir. Ayrıca, USLEP daha ileri laparoskopik girişimleri teşvik eden kaçınılmaz bir basamaktır.