An analysis of Ross’s The Alcoran of Mahomet: A translation and its potential impact on thought

Ross’un "The Alcoran of Mahomet" adlı eserinin incelenmesi: Bir çeviri ve düşünme üzerindeki potansiyel etkisi

Abstract

For centuries translation has acted as a bridge between differing societies and from time to time these types of linguistic interactions among social groups paved the way for the emergence of bias and prejudice language. At present, linguistic research based on investigating prejudice has displayed that language has various roles on prejudice because language is the major tool for communicating and maintaining prejudice. While prejudice through language can bring change by forming group boundaries, effecting perceptions and having an impact on norms, the vice versa is also possible. In short, language itself can result in prejudice and trigger inequalities among speakers of the language. The Alcoran of Mahomet is the title of Alexander Ross’s (1649) English translation of the Holy Quran, the sacred book of Islam. Although Ross’s translation was highly influential in its era, it embeds biased expressions and is found to be an unfaithful translation. The present research attempts to explore the power of language and prejudice reflected in The Alcoran of Mahomet. The major aim is to investigate the prejudice language adopted in the commentary section, a type of translator’s notes written for the Christian reader by Alexander Ross. The analysis of the language employed by Alexander Ross is conducted by using a taxonomy used for investigating language within groups. This taxonomy is a conceptualizing of language relations through a model involving the four metaphors, vessel, lens, barometer, and sign. As the study reveals prejudice language is negative when it is in the form of a judgement or opinion conceived beforehand with immature information.

Özet

Yüzyıllar boyunca çeviri, farklı toplumlar arasında bir köprü görevi görmüş ve zaman zaman çeşitli sosyal gruplar arasında yaşanan dilsel etkileşimler insanların taraflara ayrılmasına ve kullanılan dilde önyargı yansımalarına yol açmıştır. Günümüzde, önyargıyı araştırmaya dayanan dilbilimsel araştırmalar, dilin önyargıda çeşitli rollere sahip olduğunu göstermiştir. Bunun nedenleri arasında dilin önyargıyı iletmesi ve sürdürmesi için temel bir araç olmasıdır. Dil aracılığıyla önyargı, gruplar arasında sınırları oluşturarak, algıları ve normları etkileyerek değişime yol açsa da, bunun tam tersi durumlar da mümkündür. Özetlemek gerekirse, dilin kendisi önyargıya neden olabilir ve o dili kullanan kişiler arasında bir eşitsizlik durumunu tetikleyebilir. The Alcoran of Mahomet, Alexander Ross’un (1649) İslam'ın kutsal kitabı olan Kur'an-ı Kerim’in İngilizce çevirisidir. Ross’un çevirisi kendi döneminde oldukça etkili olmasına rağmen, özgün metne sadık kalınmadığı ve de önyargılı ifadeler içerdiği görülmüştür. Bu çalışmada, The Alcoran of Mahomet adlı eserin yansıtmış olduğu önyargı ve dilin gücü irdelenmektedir. Araştırmanın temel amacı The Alcoran of Mahomet çevirisinde Ross’un Hristiyan okuyucu kitlesi için eklemiş olduğu çevirmenin notuna benzer yorum bölümünün dilini incelemektir. Alexander Ross’un kullanmış olduğu dili analiz etmek için dili gruplar içinde incelemeye yarayan bir taksonomi uygulandı. Bu taksonomi, dil ilişkilerini mecazi açıdan kap, mercek, barometre ve işaret sözcükleriyle kavramlaştıran bir modeldir. Çalışmada görüldüğü üzere, olgunlaşmamış bilgilerle tasarlanan bir yargı ya da görüş sonucunda oluşan önyargılı dil olumsuzdur.