Journals / Solunum Hastalıkları / 2003 / Cilt: 14 - Sayı: 4
Primary lung cancer and brain metastasis (Retrospective analysis of 57 cases)
- Journal
- Solunum Hastalıkları
- Pages
- 245–253
- DOI
- —
Abstract
We evaluated retrospectively 57 cases diagnosed as primary lung cancer with brain metastases in our clinic between 1997-2000. Fifty six of cases were male, one was female and the mean age was 59.49 ± 10.66 years. Twenty seven cases (47.3%) had brain métastases at the time of diagnosis and three of them had been operated. Eleven (19.2%) cases were asymptomatic; the most common symptoms were dizziness (28 cases, 49.1 %) and headache (27 cases, 47.3%). The histopathological distribution was as following; adenocarcinoma 49.1% (n= 28), squamous cell carcinoma 29.8% (n= 17), small cell carcinoma 21% (n= 12). Peripherie localization was determined in 57.8% of lung tumors. Brain métastases were usually with N2 disease (31 cases, 54.3%) and T3 tumor (29 cases, 50.8%). The mean metastasing time was 50.6 days (15-105) after diagnosis. The most frequent metastasing form was solitary metastasis (n= 37, 64.9%), the most frequent metastasing site was parietal lobe (n= 22, %38.5). All patients had received cranial radiotherapy and symptoms had been controlled. The median survival time of patients was 120 (94-145) days after diagnosis of lung tumor and it was 90 (63-116) days after diagnosis of brain metastasis. Although the presence of neurologic symptoms (p= 0.0071 ) is the only prognostic factor affecting survival after brain metastasis, the factors affecting survival after establishing diagnbsis of lurig'cancer are; the status of brain metastasis-synchronous or metachronous (p= 0.0002), N status (p= 0.0492) and whether the patients received chemotherapy or not (p= 0.0007). Consequently, in our study, peripherie localization and histopathologically adenocarcinoma were mostly determined. Although, all patients had received RT, the median survival time was quite short.
Özet
Kliniğimizde 1997-2000 yılları arasında primer akciğer kanseri tanısı almış olgulardan, beyin metastazı saptanan 57 olguyu retrospektif olarak değerlendirdik. Olguların 56'sı erkek biri kadındı ve yaş ortalaması 59.49 ± 10.66 yıl idi. Yirmiyedi (%47.3) olguda tanı anında beyin metastazı vardı ve bunlardan üçü beyin operasyonu geçirmişti. Onbir (%19.2) olgu asemptomatikti, en sık semptom baş dönmesi (28 olgu, %49.1) ve baş ağrısıydı (27 olgu, %47.3). Akciğer kanseri histopatolojik dağılımı; adenokarsinom 28 (%49.1), skuamöz hücreli karsinom 17 (%29.8) ve küçük hücreli karsinom 12 (%21) şeklindeydi. Akciğer tümörlerinin %57.8'i periferik yerleşimliydi. Beyin metastazları sıklıkla N2 hastalık (31 olgu, %54.3) ve T3 (29 olgu, %50.8) ile birlikteydi. Tanı konduktan sonra ortalama beyin metastazı gelişme süresi 50.6 gün (15-105) idi. En sık metastaz şekli soliter tipte metastaz (n= 37, %64.9) ve en sık metastaz lokalizasyonu pariyetal (n= 22, %38.5) lobdu. Olguların tümüne kranial radyoterapi uygulanmış ve semptomlar kontrol altına alınmıştı. Median sağkalım süresi akciğer kanseri tanısından sonra 120 (94-145) gün, beyin metastazından sonra 90 (63-116) gün bulundu. Beyin metastazı sonrası sağkalımda etkili Prognostik faktör yalnızca nörolojik semptomların olup olmaması (p= 0.0071 ) iken, akciğer kanseri sonrası sağkalımda etkili bulunan faktörler; beyin metastazının senkron-metakron oluşu (p= 0.0002), N durumu (p= 0.0492) ve olgulara kemoterapi (KT) uygulanıp uygulanmaması (p= 0.0007) idi. Sonuç olarak; çalışmamızda en sık periferik yerleşim ve histopatolojik olarak adenokanser saptandı. Radyoterapiye rağmen median sağkalım süresi oldukça kısa idi.