Lack of Requirement For A Defence Statement In Case of Immediate Termination of An Employment Conract By The Employer For Health Reasons (A Court of Cassation’s Decision Review)

İş Sözleşmesinin Sağlık Nedenleriyle İşveren Tarafından Derhal Feshinde Savunmanın Gerekmemesi (Karar İncelemesi)

Abstract

An employee’s competence to fulfil his/her duty to perform work has a direct impact in the employment relationship. For this reason, the labour legislation stipulates a number of provisions regarding the health of employees, which is a form of an employee’s incompetence. Physical incompetence of employees arising from their health problems may constitute a valid cause or just cause in terms of the termination of their employment contract. The decision of the Court of Cassation’s General Assembly of the Unification of Judgments, which is analysed in this study, also makes an evaluation on the termination of an employment contract by the employer for just cause due to health reasons. The 22nd Civil Chamber and the 9th Civil Chamber of the Court of Cassation have rendered different decisions on the termination of an employment contract by the employer for just cause due to health reasons. The 22nd Civil Chamber of the Court of Cassation has ruled that taking the defence statement of the employee in case of termination of the employment contract by the employer for health reasons is not necessary, whereas the 9th Civil Chamber of the Court of Cassation has decided for the same situation that failure to take the defence statement of the employee before the termination will make the termination unjust. Considering that the presence of two different and contrary decisions on a legal issue of the same nature will harm the sense of justice, the decisions have been put through the process of unification of judgements. In the Court of Cassation’s Decision of Joint Chambers, it has been ruled that it is not necessary to take the defence statement of the employee in case of termination of the employment contract by the employer for just cause due to health reasons. This study aims to examine the mentioned decision of joint chambers in the light of the legislation and to identify the impact of the employee’s health status on the termination of the employment contract. In this context, the second paragraph of article 19 and the last paragraph of article 25 of the Labour Law, which have been causing this complexity, have been analysed in detail on the basis of the legislation, the definitions by the World Health Organization, the opinions in the doctrine and the decisions of the Court of Cassation.

Özet

İşçinin iş görme borcunu yerine getirirken yeterli olması çalışma ilişkisinde doğrudan etkilidir. Bu nedenle de işçinin yetersizliğinin bir hali olan sağlığına ilişkin iş mevzuatında bir çok hükmün düzenlendiği görülmektedir. İşçinin sağlık sorunları nedeniyle ortaya çıkan fiziki yetersizliği iş sözleşmesinin feshi bakımından geçerli bir neden oluşturabileceği gibi haklı neden de oluşturabilir. İncelemeye konu Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu kararında da iş sözleşmesinin sağlık sebebinden kaynaklı işveren tarafından haklı nedenle feshine ilişkin bir değerlendirme yapılmaktadır. Yargıtay 22. Hukuk Dairesi ile 9. Hukuk Dairesi işçinin iş sözleşmesinin haklı neden olarak sağlık sebebiyle işveren tarafından feshinde farklı kararlara yer vermiştir. Yargıtay 22. Hukuk Dairesi kararlarında işçinin iş sözleşmesinin sağlık nedenleriyle işveren tarafından feshinde işçiden savunma alınmasının gerekli olmadığına yer vermekteyken; Yargıtay 9. Hukuk Dairesi aynı durum için fesihten önce işçiden savunma alınmamış olmasının feshi haksız kılacağı şekilde kararlar vermiştir. Aynı nitelikteki hukuki konuda bir birine aykırı iki farklı kararın söz konusu olması adalet duygusunu sarsacağından kararlar içtihadın birleştirilmesine konu olmuştur. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında ise sağlık sebebiyle işçinin iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı nedenle feshinde savunma almanın zorunlu olmadığı yönünde karar verilmiştir. Çalışmayla söz konusu içtihadı birleştirme kararının mevzuat dikkate alınarak incelenmesi ve işçinin sağlık durumunun iş sözleşmesinin feshindeki etkisinin belirlenmesi hedeflenmiştir. Bu kapsamda değerlendirme yapılırken mevzuat, Dünya Sağlık Örgütü’nün tanımları, öğreti görüşleri ile Yargıtay kararlarından yararlanılarak karışıklığa temel oluşturan İş Kanunu’nun 19. maddesinin ikinci fıkrası ile 25. maddesinin son fıkrası ayrıntılı olarak ele alınmıştır.