Investigation of Nurses’ Individual and Professional Autonomy

Abstract

INTRODUCTION: Autonomy in nursing, has been described as self-control, and self-regulation of nurses in their working environments, Besides ability to make their decisions on nursing care, and being independent in their own practices. AIM: The study was carried out to determine how the nurses perceived their levels of individual and professional autonomy and to examine the factors affecting autonomy in nurses. METHOD: This research planned as a descriptive design was carried out with 214 nurses who volunteered to participate in a research and training hospital. Data were collected with the Individual Questionnaire Form, Sociotropy-Autonomy Scale and Nursing Activity Scale. In the analysis of data, number and percentage distributions, mean scores, Spearman’s, Kruskal-Wallis, and Mann-Whitney U Test were used. RESULTS: The mean scores for “Sociotropy” subscale of Sociotropy Autonomy Scale (64.43±15.72); for the “Autonomy” subscale (81.31±14.41) and the Nursing Activity Scale (176,15) were calculated. Statistically significant correlations were found between marital status, age groups of the nurses and mean score of Sociotropy subscale of Sociotropy Autonomy Scale, and also between mean score of Freedom” and “Preference for Solitude” subscale and their working years (p<0.05). A significant relationship was determined between the mean score of Nursing Activity Scale, and their educational status (p<0.05). There was a positive correlation between Sociotropy Autonomy Scale and Nursing Activity Scale scores. CONCLUSION: It has been determined that he sociotropic and autonomic personality traits of the nurses participated in the study were of moderate level. According to evaluation based on the Nursing Activity Scale, nurses’ professional autonomy was found to be of moderate level. Also; it ihas been concluded that there is a positive relationship between ındividual and professioanal autonomy of nurses.

Özet

GİRİŞ: Hemşirelikte otonomi, hemşirelerin çalışma ortamında kendilerinin kontrolü ve kendilerini düzenleme anlamında kullanılmaktadır. Ayrıca, bakım için hemşirelik kararlarını verme yeteneği ve bireyin kendi uygulamaları içindeki bağımsızlığı olarak belirtilmektedir. AMAÇ: Araştırma, hemşirelerin bireysel ve mesleki otonomi düzeylerini nasıl algıladıklarının belirlenmesi ve hemşirelerde otonomiyi etkileyen etmenlerin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. YÖNTEM: Tanımlayıcı olarak planlanan araştırma, bir eğitim araştırma hastanesinde araştırmaya katılmaya gönüllü olan 214 hemşire örnekleminde yürütülmüştür. Araştırma verileri, “Bireysel Soru Formu”, “Sosyotropi Otonomi Ölçeği” ve “Hemşirelik Aktivite Ölçeği” ile toplanmıştır. Verilerinin analizinde, sayı ve yüzde dağılımları, puan ortalaması, Spearman Korelasyon testi, KruskallWallis ve Mann-Whitney U Testi kullanılmıştır. BULGULAR: Sosyotropi Otonomi Ölçeği’nin “Sosyotropi” alt ölçeği için puan ortalaması 64,43±15,72; “Otonomi” alt ölçeği için 81,31±14,41 ve Hemşirelik Aktivite Ölçeği’ne ilişkin genel puan ortalaması 176,15 olarak bulunmuştur. Hemşirelerin Sosyotropi Otonomi Ölçeği “Sosyotropi” alt ölçek puan ortalaması ile medeni durumları, yaş grupları; “Özgürlük” ve “Yalnızlıktan Hoşlanma” alt boyutu puan ortalaması ile çalışma yılları arasında anlamlı düzeyde ilişki saptanmıştır (p<0,05). Hemşirelik Aktivite Ölçeği puan ortalaması ile hemşirelerin eğitim durumları arasında anlamlı düzeyde ilişki belirlenmiştir (p<0,05). Sosyotropi Otonomi Ölçeği ve Hemşirelik Aktivite Ölçeği arasında pozitif yönde anlamlı ilişki saptanmıştır. SONUÇ: Araştırmaya katılan hemşirelerin sosyotropik ve otonomik kişilik özelliklerinin orta düzeyde olduğu, Hemşirelik Aktivite Ölçeği değerlendirmesine göre, hemşirelerin mesleki otonomilerinin orta düzeyde olduğu saptanmıştır. Ayrıca hemşirelerin bireysel otonomileri ile mesleki otonomileri arasında pozitif yönde bir ilişki olduğu sonucuna varılmıştır.