Effect of diltiazem on late potentials in the non-Q myocardial infarction

Abstract

The clinical course and the therapy of non-Q wave infarction differ from Q-wave infarction. The effectiveness of the thrombolytic treatment and beta blockers which are used in Q-wave infarction; is not demonstrated in non-Q wave infarction. However, it is shown that Diltiazem which is a Ca channel blockerprolongs the survival in non-Q wave infarction. In this study, we investigated the effect ofDiltiazem on Late Potentials (LP) used in the determination of the patient group having a high risk of sudden death. The study group consists of 60 patients with non-Q wave infarction subdivided into group 1 (n= 30) receiving Diltiazem and group 2 (n= 30) not receiving Diltiazem. Diltiazem is started in the first 72 hours. LP recordings are made between 7-15 days. LP is accepted as positive if at least one of the following is present, FQRSD> 114 ms., HFLAD >38, RMSV<20V.LP(+)is determined in 6 patients(%20)ofgroup 1 and 15 patients(%50) of group 2. The difference is statistically significant (p=0.01). The difference between groups in the comparison of LP parameters is significant (p<0,05). The difference in LPs is not determined according to Diltiazem dose. As a result, it is observed that Diltiazem in addition to the fact that decreases the mortality in non-Q wave infarction, lowers the existence of LPs in respect to the cases not using Diltiazem. The couse of the distinction in LPs is not understood completely.

Özet

Non-Q dalgalı enfarktüsü, klinik seyir ve tedavisi, Q-dalgalı enfarktüsten farklılık gösterir. Q-dalgalı enfarktüste kullanılan, trombolitik tedavi ve beta blokörlerin, non-Q enfarktüste etkinliği gösterilememiştir. Buna karşın, bir Ca kanal blokörü olan Diltiazem' in non-Q enfarktüsünde yaşam süresini uzattığı gösterilmiştir. Bu çalışmada, Diltiazem' in, ani ölüm riski yüksek hasta gruplarının saptanmasında kullanılan, Geç Potansiyellerin (GP) üzerine olan etkisini araştırdık. Çalışma grubu, Diltiazem olan grup' 1 (n=30) ve almayan grup 2(n=30) olmak üzere, toplam 60 non-Q enfaktlı hastadan oluşturuldu. Diltiazem ilk 72 saatte başlandı. GP kayıtları 7-15 günler arasında yapıldı. FQRSD>114 ms., HFLA40D>38 ms., RMS40V< 20mV dan, en az birisi varise, GP pozitif kabul edildi. Grup V de 6(%20), grup 2' de ise 15(%50) hastada GP (+) saptandı. Aradaki fark istatiksel açıdan anlamlıydı (p=0.01). Gruplar arasında GP parametrelerinin karşılaştırılmasında, aradaki fark anlamlı (p<0.05). Diltiazem dozuna göre, GP sonuçlarında fark saptanmadı. Sonuç olarak, Diltiazem' in non-Q enfarktüsünde mortaliteyi azalttığı gerçeğine ilaveten, GP' lerin varlığım Diltiazem kullanmayan olgulara göre, belirgin bir şekilde azalttığı gözlendi. GP' lerdeki bu değişikliğin nedeni ise, tam olarak henüz anlaşılamamıştır.