HISTORY, HISTORY WRITING and SOME OBSERVATIONS on HISTORIOGRAPHY

Abstract

Postmodernist theorists, mostly from the field of literary criticism, considered historiography as a narrative art and regarded the proof as part of the rhetoric. According to this view, historiography is a narrative/text fiction based on relativity through constructing- staging – presenting a text. The answer given to this is that if history is regarded as a type of fiction, then there will be no possibility to do a scientific study on the past. As a field of social sciences, the profession of history writing has its own scientific research methods. Historian constructs the text by benefiting from theoretical perspective. They link proof with the text after questioning it in the context of intertextual relations, contextual evaluations etc. This text is not a rhetorical one aimed to the effect of reality, but an evidential text that aims to find historical reality. In this article on history and historiography; we will make a general evaluation in relation to the terms of the narrative, rhetoric and evidence that constitute the concept pool of the related literature.

Özet

Çoğu edebiyat eleştirisi alanından gelen postmodernist teorisyenler; tarihçiliği (ya da tarihyazımını), bir anlatı sanatı olarak ele aldılar ve kanıtı retoriğin bir parçası olarak değerlendirdiler. Buna göre, “tarihyazımı”, bir metni kurgulamak-sahnelemek-sunmak gibi görecelik üzerine inşa-icat edilen bir anlatı/metin kurgusudur. Buna karşı verilen cevap; “tarih”in, bir kurgu türü olarak düşünüldüğünde, geçmiş üzerine bilimsel bir çalışma yapmanın da imkânı kalmadığına dairdir. Bir sosyalbilim alanı olan “tarihçilik” mesleğinin kendine özgü bilimsel araştırma yöntemleri vardır. Tarihçi, metin kategorilerini kendi keyfine göre değil, bir kuramsal perspektiften beslenerek ve kanıtlarla ilişkilendirerek metinlerarası ilişkiler, bağlamsal değerlendirmeler vb. içinde sorgulardan geçirdikten sonra metni inşa eder. Bu metin “gerçeklik etkisi”ni amaçlayan, “retorik”sel bir metin değil, tarihsel gerçekliği bulmayı hedefleyen “kanıt”sal bir metindir. Bu makalede, tarih, tarihçilik ve tarihyazımı üzerine; ilgili literatürün kavram havuzunu oluşturan “anlatı”, “retorik” ve “kanıt” terimleri ile ilişkili olarak, genel bir değerlendirme yapacağız.