Understanding of Tawakkul in Sufism

Abstract

In Islamic nass, a faridah liable of every mu’min tawakkul takes place as an important station (‘maqam’) in sufism. In tawakkül defined as referring the work to somebody since he or she cannot per-form or complete it, trust to Allah and submission are essential. Trust-in and rely-on is proportionate to knowing a thing. As one’s knowledge raises, his or her trust also increases. Likewise, the most trustful in Al-lah is the one having direct knowledge of Him the best. The reason of prophets being from them is because the individuals knowing Allah the most. This situation shows that the degree of tawakkul is based on the extent of knowledge. The existence of things is not on their own so is their power. Thinking that “the reason of light and heat is the sun” is the ignorance. All the existences are made available by Allah, and they can sustain their presence with the power that He bestows them. Who reaches this essence for sure recognizes that there is no power and will but Allah’s, and trusts no creatures but in the Creator. One begs for help only from Him and tends only towards Him. Given that Allah stands a guarantor for the sustenance of creatures, he or she will not worry about it and and live in peace and serenity. As an indica-tor of believing in Allah, tawakkul represents the passionate and con-sent to indicate against things befallen, happiness with scarcity, and absolute trust and submission. This also calls for having sense of sound awe and raja. Who has fear of Lord inside will never afraid of nothing else. Allah will never leave him or her fearful and hopeful of Himself at another’s hand. The ending of seemingly good things can be bad consequences and vice versa. Any secrets of inside and ahead of things only belongs to Allah, and therefore it is appropriate to trust in Allah, leave things to Him and consent with His Will. Relating to heart, tawakkul does not hinder the physical work. This does not mean simply to wholeheartedly trust in and just wait with doing noth-ing, but to make bodily labor and efforts in addition to relying on Allah. Tawakkul is the way of living a blessed life without worry of provision and maintaining honor and dignity as independent on others.

Özet

Dinî naslarda, her mü’minin mükellef olduğu bir fariza olarak yer alan tevekkül, tasavvufta da önemli bir makam olarak yer almaktadır. Bir işte aczi-yet gösterip işi başkasına havale etmek anlamını taşıyan tevekkülde, Allah’a güven ve teslimiyet esastır. Güvenmek ve itimat etmek, tanımakla ilgilidir. Bir kimsenin marifeti arttıkça güveni de artar. Allah’a en çok güvenen kimse, O’nu en çok tanıyan kimsedir. Peygamberlerin, Allah’a en çok güvenen kimseler olmaları, Allah’ı en iyi tanıyan kimseler olmalarındandır. Bu durum, tevekkülün derecesinin, marifetin derecesine bağlı olduğunu da göstermektedir. Eşyanın varlığı kendisinden olmadığı gibi, sahip olduğu güç de kendisinden değildir. “Işığın ve hararetin sebebinin güneş” olduğunu zannetmek gaflettir. Bütün varlıklar Allah’la mevcuttur ve O’nun verdiği güçle varlığını sürdürmektedir. Bu hakikate yakîn olarak ulaşan kimse, Allah’tan başkasında güç ve kuvvet ol-madığını idrak ederek yaratılana değil yaratıcıya güvenir. Sadece O’ndan yardım diler ve O’na teveccüh eder. Allah’ın, bütün mahlûkatın rızkına kefil olduğu bilgisiyle rızık kaygısı çekmeyerek huzur ve sükûn içerisinde yaşar. Allah’a inanmanın gereği olan tevekkül, başa gelenlere karşı sabır ve rıza göstermeyi, aza kanaat etmeyi, mutlak bir güveni ve teslimiyeti öngörür. Te-vekkül, sağlam bir havf ve recâ anlayışına sahip olmayı da gerektirir. Allah’tan korkan kimse, başkasından korkmaz. Allah da, kendisinden korkan ve ümitvâr olan kimseyi başkasının eline bırakmaz. İyi görünen şeylerin sonu kötü, kötü görünen şeylerin sonu da iyi olabilir. İşlerin iç yüzünün ve akıbetinin bilgisi sadece Allah’a ait olduğu için, Allah’a güvenmek, işleri O’na havale etmek ve takdirine rıza göstermek gerekir. Kalbin işi olan tevekkül, bedenen çalışmaya engel değildir. Tevekkül, hiçbir şey yapmadan sadece kalben güvenip bekle-meyi değil, aynı zamanda bedenen gereken gayret ve çabayı sarf etmeyi de icap ettirir. Tevekkül, rızk kaygısı çekmeyerek huzurlu bir hayat yaşamanın, başkasına muhtaç olamayarak izzet ve şerefi korumanın yoludur.