Mentally Retarded Children and Peer Interactions in the Game Environment

Abstract

The aim of this study is to evaluate game behaviors of a child with mild mental disability either alone or during the interaction with peers with normal development as well as peers with mental disabilities. In this qualitative study, case study was performed in order to provide detailed information related to the behavior of an individual. Data were collected via observation technique. The experimental group was composed of one child with mental disability who was 11 years old, 2 children with normal development (1 female and 1 male) and 2 children with mental disability (1 female and 1 male) in order to observe the peer interaction. The content analysis was performed for the observational data and findings were presented as themes. As a conclusion, we observed that the child with mild mental disability preferred mostly the block center as a game center. The child exhibited a playing behavior together with peers without differentiating the gender and we observed that the child was happy due to the peer interaction. In literature, the importance of the peer interaction of children with disabilities in the game environment has been broadly discussed

Özet

Bu çalışmada, hafif zihinsel yetersizliği olan bir çocuğun tek başına ve normal gelişim gösteren ve zihinsel yetersizliği olan akranları ile etkileşim halinde iken tercih ettiği oyun davranışlarını değerlendirmek amaçlanmıştır. Çalışmada nitel araştırma deseni kullanılmış, bir kişinin davranışı hakkında detaylı bilgi vermeye yönelik vak'a çalışması yapılmıştır. Veriler gözlem metoduyla elde edilmiştir. Çalışma grubunu 11 yaşındaki zihinsel yetersizliği olan 1 çocuk ile akran etkileşiminin görülebilmesi için 2 normal gelişim gösteren (1 kız, 1 erkek) ve 2 zihinsel yetersizliğe sâhip akranı (1 kız, 1 erkek) oluşturmuştur. Gözlem sonuçları için içerik analizi yapılmış ve elde edilen bulgular temalar hâlinde sunulmuştur. Sonuç olarak, hafif zihinsel yetersizliği olan çocuk tarafından oyun merkezi olarak daha çok blok merkezinin tercih edildiği görülmüştür. Sosyal oyun davranışı olarak birlikte oyun oynama davranışı görülmüş, çocuğun kız veya erkek ayrımı olmaksızın akranları ile etkileşimde bulunmayı tercih ettiği ve bu etkileşimin onu mutlu ettiği belirlenmiştir. Alanyazın ve bulgular ışığında, yetersizliğe sâhip çocukların oyun ortamında akranları ile etkileşiminin gelişimsel açıdan önemi tartışılmıştır