The limits of property rights in John Locke: An evaluation based on natural law

John Locke'da mülkiyet hakkının sınırları: Doğal hukuk temelinde bir değerlendirme

Abstract

Natural Law is the intelligence principle which shows the appropriateness of an action to the intelligent and social nature. At the same time, these principles inspect whether the action is necessary for the ethical aspect. Locke's society perspectiveness is assembled on the basis of nature law and nature condition. According to him, people were living in a nature condition where is no authority before they created civilized society. In nature condition, earth's surface is given to the whole people's common property and common usage. Locke thinks that people's acquiring private property, which is common in nature condition by labouring, is a natural right. But Locke limits acquiring property on the condition of the amount of food rot, depositing a quantity sufficient to other people and having one's own labor. Restrictions on property are inactivated by people starting to use money.

Özet

Doğal hukuk, bir eylemin, akıllı ve toplumsal doğaya uygunluğu ya da aykırılığı bakımından, moral yönden gerekli olup olmadığını gösteren doğru aklın birtakım ilkeleridir. Lockeun toplum anlayışı doğa yasası ve doğa durumu temeli üzerine kurgulanmıştır. Ona göre, insanlar uygar toplumu oluşturmazdan önce hiçbir otoritenin bulunmadığı bir doğa durumunda yaşamaktaydılar. Doğa durumunda, yeryüzü tüm insanların ortak malı ve ortak kullanımına verilmiştir. Locke, doğa durumunda ortak olan mülkiyetin, insanların emeğini katarak özel mülk edinmelerinin bir doğal hak olduğunu düşünür. Ancak Locke, mülk edinmeyi yiyeceklerin çürümesi, diğer insanlara yetecek miktarın bırakılması ve kişinin kendi emeği olması koşullarıyla sınırlar. Mülkiyet üzerindeki sınırlamalar, insanların parayı kullanmaya başlamasıyla etkisizleşmiştir.