SPORT IN TURKISH MODERNIZATION: FROM REFORM TO EARLY REPUBLIC

Abstract

In this investigation, it is tried to explicate the elements and direction of institutional change that sport has undergone in Turkish modernization, the process of institutionalization of modern sports is divided into three phases. In the process of reform (Tanzimat) it is seen that traditional wrestling and sport tekkes in Ottoman were liquidated. Towards the end of the period of the reform (Tanzimat) that tradition began to disintegrate, secularisation accelerated, gymnastics which is a western sport branch entered Ottoman society by the effect of french through integrating into modern schools of the era and education system. This phase is the first phase of modernization in sport which first signs of the effect of westernization in sport was also seen. In the early 20th century after football was inserted to Turkey by the hand of English, Turks as well after a period of time quickly taking the process of foundation of clubs and leagues limited to İstanbul forms the second phase of modernization of sport; in this phase massificating of sport via football by gaining independence from physical education and gymnastics equation, quickly turning into institution were emerged as distinctive indicators. With the starting of 1920s the establishment of Union of Turkish Training Association (TICI) in case forms the third phase. institutionalization more than a single sport institutionalization based on football; efforts to reach all of Turkey from the limitation in İstanbul; a central-national sport organization which is the sole arbiter in the country from cosmopolitan and desultory structure based on football; a bureaucratic - rational structure enlarged the surface of the country. In 1936 to get through Turkish Sport Association (TSK) is a radical style confiscation of Kemalist state also on sport which completed its modernization. This practice reflects the corporatist state policy

Özet

Bu incelemede Türk modernleşmesinde sporun geçirdiği kurumsal değişimin unsurları ve yönü irdelenmeye çalışılmış, Türkiye'de modern sporun kurumlaşma süreci 3 safhaya ayrılmıştır. Osmanlı'da geleneksel güreş ve spor tekkelerinin Tanzimat'a gidilen süreçte tasfiye edildiği görülmektedir. Geleneğin çözülmeye başladığı, laikleşmenin hızlandığı Tanzimat döneminin sonlarına doğru, batılı bir spor olan cimnastik dalının, dönemin modern okullarına ve eğitim sistemine entegre olarak Fransız etkisiyle Osmanlı toplumuna girdiği görülür. Bu aşama, sporda batılılaşma etkisinin ilk işaretlerinin de görüldüğü, sporda modernleşmenin birinci safhasıdır. 20. yy başlarında futbolun Türkiye'ye İngilizler eliyle sokulmasından sonra Türklerin de bir süre sonra hızla İstanbul'la sınırlı olarak kulüpleşme ve ligleşme sürecine oluşturmakta; bu safhada sporun beden eğitimi ve cimnastik denkleminden kurumlaşmaya başladığı, belirgin göstergeler olarak ortaya çıkmaktadır. 1920'li yılların başlamasıyla beraber Türkiye İdman Cemiyetleri İttifakı'nın (TİCİ) kurulması ise Üçüncü safhayı oluşturur. Bu safha artık, tek sporlu futbola dayalı kurumlaşmadan çok sporlu kurumlaşmaya; İstanbul'daki sınırlılıktan tüm Türkiye'ye ulaşma çabalarına; kozmopolit ve futbola dayalı dağınık yapıdan ülkede tek söz sahibi merkezi-milli bir spor örgütüne; ülke yüzeyine genişlemiş bürokratik-rasyonel bir yapıya denk gelmektedir. 1936 yılında Türk Spor Kurumu'na (TSK) geçiş ise Kemalist devletin modernleşmesini tamamlayan spora da radikal bir tarzda el koyma kararıdır. Bu uygulama korporatist devlet politikasını yansıtır