AI Summary & Key Takeaways
AI InsightTeachers reported that “Psychological Counseling and Guidance (PCG) experts” and “Counseling and Research Center (CRC)” are not effective in inclusive education.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Every human being is different from others in some ways such as physical appearance, sense, thought and ability. However, many of these differences (height, eye-hair color etc.) are not significant in terms of education. However, there are such individual differences that when some of these differences are not taken into consideration, whole educational life of the person will be affected negatively. This research aims to determine the adequacy of classroom teachers in inclusive education. With this aim in mind, 452 classroom teachers, working in primary schools in İstanbul's Bağcılar, Fatih and Gaziosmanpaşa districts, answered the survey. Based on the research results, the least applied five practices are as follows: “providing the student with calculator, computer and technological tools in order to understand the lesson in a better way”, “letting students, if there is a necessity, take their exams individually”, “granting students extra time for exams”, “preparing students before the course” and “co-operating with experts and family to identify strategies for the inclusive students”. At the same time, the majority of teachers have not taken special education courses, and their level of book reading on inclusive education is very low. Teachers reported that “Psychological Counseling and Guidance (PCG) experts” and “Counseling and Research Center (CRC)” are not effective in inclusive education.
Özet
Her insanın beden, kişilik, ilgi, duygu, düşünce, yetenek gibi birçok yönden diğer insanlardan ayrıldığı farklılıklar vardır. Ancak bu farklılıkların birçoğu (boy, göz-saç rengi vb.) eğitim-öğretim açısından önemli değildir. Bununla beraber bazı bireysel farklılıklar var ki, görmezden gelindiği takdirde o kişinin bütün eğitim yaşamını etkileyecek sonuçlar doğurur. Örneğin; sözel ifadeleri takip etmekte zorlanan bir öğrencinin bulunduğu sınıfta, sadece “anlatım” yöntemiyle dersi anlatmak, bu öğrenciye hiç kazanım sunmayacak, dolayısıyla bir üst kazanımı elde etmesi olanaksız olacaktır. Bu araştırmada kaynaştırma sınıf öğretmenlerinin, kaynaştırma eğitim uygulamalarındaki yeterliliği belirlenmeye çalışılmıştır. Bu amaçla İstanbul’un Bağcılar, Fatih ve Gaziosmanpaşa ilçelerindeki ilköğretim okullarında görev yapan 452 kaynaştırma sınıf öğretmenine anket uygulanmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, sınıflardaki kaynaştırma eğitiminde en az kullanılan uygulamalar açısından ilk beşi sırasıyla; “kaynaştırma öğrencilerinin ders sırasında konuyu daha iyi anlayabilmesi için hesap makinesi, bilgisayar vb. gibi teknolojik aletleri kullanmasına imkân sağlama”, “Kaynaştırma öğrencisinin sınavını gerektiğinde bireysel yapma”, “Sınavlarda ek süre verme”, “Ders öncesinde öğrencinin hazır olmasını sağlama” ve “Aile ve uzmanlara işbirliği yaparak kaynaştırma öğrencisine yönelik alınacak önlem ve strateji belirleme” şeklinde belirlenmiştir. Aynı zamanda öğretmenlerin büyük çoğunluğunun Özel Eğitim dersini almadıkları ve Kaynaştırma konusunda kitap okuma düzeyinin oldukça düşük olduğu saptanmıştır. Öğretmenler, araştırma kapsamındaki okullarda bulunan Psikolojik Danışman ve Rehberlik (PDR) öğretmeni ile ilçelerde bulunan Rehberlik Araştırma Merkezi (RAM) faktörlerinin, kaynaştırma uygulamalarında çok etkili olmadıklarını belirtmişlerdir.