Journals / Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi / 2019 / Cilt: 18 - Sayı: 70

ÇALIŞANLARIN İŞE ADANMIŞLIKLARINDA KARAR VERME TARZLARI BELİRLEYİCİ OLABİLİR Mİ?

Pages
882–902
Publication Date
2019-04-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Araştırmanın sonucunda karar verme tarzlarının adanmışlık ile pozitif ve negatif yönlü ilişkisinin olduğu görülmüştür.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Karar vermek işletmenin her kademesindeki çalışanlar için önemli olan bir süreçtir.
📊
Key Findings & Data:Bu sayılanların dışında da kara verme üzerinde etkili olan kişisel ve çevresel faktörler elbette ki vardır.
💡
Conclusion & Impact:Araştırmanın sonucunda karar verme tarzlarının adanmışlık ile pozitif ve negatif yönlü ilişkisinin olduğu görülmüştür.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2008 Verileri
⚙️Variables:Karar · Karar Türleri · Adanmışlık

Özet

Karar vermek işletmenin her kademesindeki çalışanlar için önemli olan bir süreçtir. Karar vermek bir tercih yapmaktır ve bu tercihin doğru olduğundan emin olmak için konu hakkında yeterince bilgiye sahip olmak gerekmektedir. Karar verme süreci işletmedeki çalışılan konuma göre, bilgi düzeyine göre, eğitim düzeyine göre ve kişilik yapısına göre değişiklik gösterebilmektedir. Bu sayılanların dışında da kara verme üzerinde etkili olan kişisel ve çevresel faktörler elbette ki vardır. Karar verme tüm bu etkenler doğrultusunda çeşitlenmekte ve birbirinden farklı karar sitilleri ortaya çıkmaktadır. Genel olarak ilgili literatür incelendiğinde karar verme tarzları, rasyonel, sezgisel, bağımlı, kaçınmacı ve kendiliğinden/ani karar verme olmak üzere beş şekilde ele alınmaktadır. Adanmışlık, yüksek düzeyde pozitif enerji, uzun süreklilik işletme amaçlarına yönelik olma olarak tanımlanabilir(Salanova ve Schaufeli, 2008). İşe kendini adayanlar yaptıkları işe anlam yükleyen, güven duygusuna sahip, işine kendini veren, şevkli çalışan ve işinden gurur duyan ve kendini işletmenin önemli bir parçası olarak gören kişilerdir(Antonison, 2010). Adanmışlık üç boyutta ele alınmaktadır. Bunlar, duygusal, bilişsel ve fiziksel adanmışlıktır. Karar verme konusunun işe adanmışlık ile ilişkili olarak incelendiği bu çalışmanın temel amacı, karar verme tarzlarının adanmışlık davranışlarını etkileyip etkilemediğini belirlemektir. Düzce Üniversitesi İşletme Fakültesinde görev yapan akademisyenlerin tam sayım yöntemi ile örnekleme dahil edildiği çalışmada nicel araştırma yöntemlerinden anket tekniği ile veriler toplanmıştır. Karar verme tiplerinin örneklemde hangi ağırlıkta ortaya çıktığının ve adanmışlık davranışının en çok hangi boyutta var olduğunun belirlenmesi ve yine karar verme ve adanmışlık davranışlarının demografik faktörler göre değişim gösterip göstermediğinin belirlenmesi de diğer bir çalışma amacıdır. Araştırma sonucunda elde edilecek bulgular özellikle yöneticiler açısından önem taşımaktadır. İşe alımda, terfilerde veya yer değiştirmelerde kullanılabilecek bir kriter olarak karar verme tarzları işine kendini adayan çalışanlara sahip olmayı getirebilecektir. İşletmelerin işine kendini adamış ve işi ile bütünleşmiş çalışanlara sahip olması uzun vadede işletme performansını artırıcı en önemli faktördür. Bu açıdan işe adanmaya dikkat çekilerek yönetimsel faaliyetlerde bu konunun üzerinde durmanın önemi bir kez daha vurgulanmış olacaktır. Araştırmanın sonucunda karar verme tarzlarının adanmışlık ile pozitif ve negatif yönlü ilişkisinin olduğu görülmüştür.

🔖

Cite This Article

BOZKURT, Ö., ERCAN, A. (2019). ÇALIŞANLARIN İŞE ADANMIŞLIKLARINDA KARAR VERME TARZLARI BELİRLEYİCİ OLABİLİR Mİ?. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 18 - Sayı: 70, 882–902. https://ajindex.com/articles/97530

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Bakker, A. B. ve Leiter, M. P. (2010). "Where to go from here? Integration and future research on work engagement". Work engagement: A Handbook Of Essential Theory And Research: 181-196.
  2. Bakker, A. B. ve Albrecht, S. L. ve Leiter, M. P.(2011). Key questions regarding work engagement. European Journal of Work And Organizational Psychology, 20(1), 4-28.
  3. Bal, E. A. (2009). Bir pozitif psikoloji kavramı olarak işe gönülden adanma ve insan kaynakları açısından önemi. 17.Yönetim ve Organizasyon Kongresi, Eskişehir. 546-552
  4. Bayram Sarıkaya, B.(2016). Otizmli çocuklarla çalışan öğretmenlerin işe adanmışlık, çocuk sevme ve empati eğilimleri arasındaki ilişki(Yayımlanmamış yüksek lisans tezi) Beykent Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Psikoloji Anabilim Dalı Klinik Psikoloji Bilim Dalı, İstanbul.
  5. Bergland, B. W. (1974). Career planning: The use of sequential evaluated experience. Vocational Guidance and Human Development. Boston: Houghton Mifflin.Cemalcılar, İ. Bayar, D. Askun, İ. Özalp, Ş. (1975). İşletmecilik bilgisi, 2. Baskı Eskişehir Yayın No: 122, Kalite Matbaası, Ankara.
  6. Çolakkadıoğlu, O. (2003). Ergenlerde karar verme ölçeğinin uyarlanma çalışması( Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Çukurova Üniversitesi,
  7. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eğitim Bilimleri A.B.D. Adana. Çolakkadıoğlu, O. (2013). Ergenlerde karar verme ölçeğinin ortaöğretim öğrencileri için geçerlik ve güvenirlik çalışması. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(19), 387-403.
  8. Deniz, M. E. (2004). Üniversite öğrencilerinin karar vermede öz saygı karar verme stilleri ve problem çözme becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi üzerine bir araştırma. Eğitim Araştırmaları Dergisi, 4(15), 23-35.
  9. Doğan, T., Kürüm, A. ve Kazaka, M. (2014). Kişilik özelliklerinin erteleme davranışını yordayıcılığı. Başkent Unıversity Journal of Educaiıon, 1(1), 1-8.
  10. Esen, E. (2011). Çalışanların örgüte cezbolması. Marmara üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, 377 390. Girgin, V., ve Kocabıyık, A. (2003). " Kazaya yatkınlık" Tanımı yapılabilir mi?" Riskli sürücüler kimlerdir? Düşünen Adam, 16(1), 35-38.
  11. Güçray, S. S. (2016). Bazı kişisel değişkenler, algılanan sosyal destek ve atılganlığın karar verme stilleri ile ilişkisi. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 2(9). Güçray, S. S.(2005). A study of the decision- making behaviours of turkish adolescents. Pastoral Care. March, 34-44.
  12. Gürçay, S. S. (1998). Aile ve arkadaşlardan algılanan sosyal destek bireylerarası ilişkilerde yeterlik ve karar ver