Journals / Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi / 2019 / Cilt: 18 - Sayı: 70

“A MUSICOLOGICAL OBSERVATION TO EPIC TRADITION IN NIGDE CITY”

NİĞDE İLİ DESTAN GELENEĞİNE MÜZİKOLOJİK BİR BAKIŞ

Pages
583–599
Publication Date
2019-04-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

It was determined that one of the epics that was compiled in a rhythm-free melody and the other was performed as a pattern-melody.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Nigde Province epic-narrative tradition can be traced from the early 19th century.
📊
Key Findings & Data:Epics have been performed in order to increase the interest of the listeners, accompanied by pattern-melodies or rhythm-free melodies.
💡
Conclusion & Impact:It was determined that one of the epics that was compiled in a rhythm-free melody and the other was performed as a pattern-melody.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Destan · Destan-Anlatı · Niğde İli Destan Geleneği

Abstract

Nigde Province epic-narrative tradition can be traced from the early 19th century. Epics have been shaped by the common suffering and tragic events of the society. Epics have been performed in order to increase the interest of the listeners, accompanied by pattern-melodies or rhythm-free melodies. The Ashıq (Turkish Epic Teller) who tell the epic sometimes performed this tradition with their instruments (baglama, like lute) and sometimes with their voices.In the context of this research, after describing the traditional structure of the epic-narrative types on the Anatolia, the musical elements in the epics were exhibited. After the determination of the past and present situation of the epic tradition in Niğde Province, the musical characteristics of the epics compiled from the ashıqs are examined. As a result, it has been found that the tradition of epic-narrative has lived up to the 1980s and has now disappeared. In order to tell the epic, ashıqs and poets traveled in certain places in the city and they sold printed epic texts. In the past, it was seen that epic telling was a profession and attracted great attention of people. It was determined that one of the epics that was compiled in a rhythm-free melody and the other was performed as a pattern-melody.

Özet

Niğde İli destan-anlatı geleneği 19. yüzyılın başlarından itibaren takip edilebilmektedir. Bu tür destanlar toplumun ortak acı ve iz bırakan olayları üzerine şekillendirilmiştir. Destanlar, dinleyenlerin ilgisini arttırmak için, her daim kalıp-ezgiler veya uzun hava tipindeki müzikler eşliğinde icra edilmiştir. Destan okuyan âşıklar, bazen bağlamaları bazense sadece sesleriyle bu geleneği icra etmişlerdir. Bu araştırma kapsamında destan-anlatı türünün Anadolu topraklarındaki geleneksel yapısı üzerinde durulmasına müteakip, destanlardaki müzikal unsurlar sergilenmiştir. Niğde İlindeki destan geleneğinin geçmişi ve yaşayan halinin tespit edilmesinin sonrasında, âşıklardan derlenen destanların müzikal özellikleri incelenmiştir. Sonuç olarak, destan okuma geleneğin 1980’li yıllara kadar yaşadığı, günümüzde kaybolduğu tespit edilmiştir. Destan satmak için âşık ve şairlerin şehirde belirli yerlerde dolaştıkları, destan metinlerini ise basılı olarak ellerinde gezdirdikleri sonucuna varılmıştır. Geçmiş dönemlerde destan okuyuculuğunun bir meslek halini aldığı ve insanların büyük ilgisini çektiği görülmüştür. Derlenen destanlardan birinin uzun hava karakterinde, diğerinin ise kalıp ezgi olarak icra edildiği tespit edilmiş, destan sözlerinin edâsına göre, kalıp-ezgi seçildiği sonucuna varılmıştır.

🔖

Cite This Article

VURAL, T. (2019). “A MUSICOLOGICAL OBSERVATION TO EPIC TRADITION IN NIGDE CITY”. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 18 - Sayı: 70, 583–599. https://ajindex.com/articles/97502

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (24)

  1. Aşkun, Vehbi Cem (1998) “Edebi Folklorumuzda Boz Ayran”, Altıncı Şehir, Sayı:9, s.47-48,
  2. Sivas Bakırcı, Nedim (2017) “19. Yüzyıl Âşıklarından Niğdeli Aşık Tâhirî” Kömen Yayınları,
  3. Konya. Beyhan, Ali İhsan (2006) “Yöremizden Çevremizden Mani, Nini, Ağıtlar”, Önder Matbaacılık, Ankara Boratav, Pertev Naili (2013) “100 Soruda Türk Halk Edebiyatı” Bilge Su Yay. Ankara Boratav, Pertev Naili (2012) “Halk Hikayeleri ve Halk Hikayeciliği” Tarih Vakfı Yurt Yayınları,
  4. İstanbul.
  5. Cunbur, Müjgan (2008) “Karacaoğlan” Çağrı Yayınları,
  6. İstanbul.
  7. Çobanoğlu, Özkul (1996) “Âşık Tarzı Şiir Geleneğinde Destan Türü Monografisi” Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Türk Halkbilimi Bilim Dalı Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ankara.
  8. Demiralp, Burhan (1988) “Ahmet Kutsi Tecer’in Halk Bilimi ile İlgili Çalışmaları”, Gazi Üniversitesi,
  9. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Türk Dili ve Edebiyat Bölümü Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
  10. Duygulu, Melih (2014) “Türk Halk Müziği Sözlüğü” Pan Yayıncılık, Ankara Elçin, Şükrü (2003) “Türk Dilinde Destan Kelimesi ve Mefhumu”, İslamiyet Öncesi Türk Destanları, Haz. Saim Sakaoğlu ve Ali Duymaz, Ötüken Neşriyat, İstanbul, s:18-27
  11. Ergün, Sadettin Nüzhet (1938) “Türk Şairleri”, Cilt:2, İstanbul.
  12. Galanti, Avram (1950) “Niğde ve Bor Tarihi” Tan Matbaası, İstanbul.
  13. Gazimihal, Mahmut Ragıp (1961) “Musiki Sözlüğü”, Milli Eğitim Basımevi, İstanbul.
  14. Karasoy Yakup (1991) “Destan Kavramı”, Milli Folklor, 2 (10) Yaz, s.37-42
  15. Kaya, Doğan (1985)
  16. Bir Destan Kahramanı Mihrali Bey, Halk Kültürü Araştırmaları, Cilt: 4, s.81-94,
  17. İstanbul Köprülü, Mehmet Fuat (2004) “Türk Sazşairleri”, Akçağ Yay., Ankara.
  18. Köprülü, Mehmet Fuat (2009) “Türk Edebiyatında Mutasavvıflar” Akçağ Yayınları, 11. Baskı,
  19. Ankara Ozanoğlu, İhsan (1940) “Âşık Edebiyatı, Medhal”, Şenkıral Matbaası, Kastamonu. Özbek, Mehmet (1992) “Türk Halk Müziğinde Ayak Tabirinin Yanlış Kullanışı Üzerine” Editör Salih Turhan, Türk Halk Musikisinde Çeşitli Görüşler¸Kültür Bakanlığı Yay. Ankara.
  20. Özbek, Mehmet (2014) “Türk Halk Müziği El Kitabı I Terimler Sözlüğü” 2. Baskı,
  21. Atatürk Kültür Merkezi Yayınları,
  22. Ankara Özmel, İsmail (2009) “Niğdeli Şair ve Yazarlar” Tekten Matbaa Basın Yay., Niğde. Pişmalık, Uğur (2015) “Bir Eski Zaman Masalcısı; Tarsuslu Destancı Dede Yusuf Işık”, Altınşehir Adana, Sayı: 29, 31 Ekim 2015,
  23. Adana. Saygun, Ahmet Adnan (1937), “Rize, Artvin ve Kars Havâlisi Türkü, Saz ve Oyunları Hakkında Bazı Malûmat” Nümune Matbaası, İstanbul.
  24. Sipos, Janos (2009) “Anadolu’da Bartok’un İzinde” Çev.