Journals / Edebali İslamiyat Dergisi / 2021 / Cilt: 5 Sayı: 1

Hacamat Ve Fıkhi Hükümleri

Pages
245–266
Publication Date
2021-05-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Hacda ihrama giren bir kişinin baş ve diğer azalarına hacamat yapılmasına âlimler cevaz vermiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Müslümanlar; tıbb-ı nebevînin modern tıp çağında ortaya çıkan, iyileşmesi mümkün gözükmeyen dermansız birçok hastalıklara karşı tedavi ve sağlık bilimleri ile dolu olduğunu hayretle müşahede etmektedirler.
📊
Key Findings & Data:Bu araştırmanın sonuçlarını şöyle özetleyebiliriz; 1.) Hacamatın birçok faydaları vardır.
💡
Conclusion & Impact:Hacda ihrama giren bir kişinin baş ve diğer azalarına hacamat yapılmasına âlimler cevaz vermiştir.
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Hacamat · Fıkıh · Hüküm

Özet

Müslümanlar; tıbb-ı nebevînin modern tıp çağında ortaya çıkan, iyileşmesi mümkün gözükmeyen dermansız birçok hastalıklara karşı tedavi ve sağlık bilimleri ile dolu olduğunu hayretle müşahede etmektedirler. Söz konusu tıbb-ı nebevînin unsurlarından olan hacamata gereken önemin verildiği söylenemez. Bu sebeple Müslüman toplumlarda hastaların sıkıntılarını dindirme sadedinde modern tıbbın tedavi edemediği bazı hastalıkların tedavisinde ön plana çıkan hacamat, hekimlerin ve araştırmacıların önünde alternatif tıbbın dayanaklarından biri olarak görülerek sağlık bilimleri sahasında yeni bir kapı açılmış olmaktadır. Bu araştırmanın sonuçlarını şöyle özetleyebiliriz; 1.) Hacamatın birçok faydaları vardır. En önemlileri; elem ve ıstırapları hafifletmesi, kan dolaşım sistemini canlı tutması, eklem yerlerine hareket sağlaması ve vücutta bulunan zehirli maddeleri, toksinleri gidermede etkili olması vb. insan sağlığına olan yararları sayılabilir. 2.) Hacamat, kuru ve yaş olmak üzere iki farklı tedavi yöntemi ile uygulanır. 3.) Önemli hacamat yerleri; baş, omuzlar, boyun damarları, dizler, ayakların arka kısmıdır. 4.) Hz. Peygamber’den (s.a.s.) hacamatın herhangi bir muayyen vakitte veya günde yapılıp yapılmamasına dair emir ve yasağı vârid olmamıştır. 5.) Hacamatın uygulanması abdesti bozar, orucu bozmaz. Ancak Hanbelî mezhebine göre hacamat orucu bozar. Hacda ihrama giren bir kişinin baş ve diğer azalarına hacamat yapılmasına âlimler cevaz vermiştir.

🔖

Cite This Article

ŞANALMIŞ, Ç. A. (2021). Hacamat Ve Fıkhi Hükümleri. Edebali İslamiyat Dergisi, Cilt: 5 Sayı: 1, 245–266. https://ajindex.com/articles/973134

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (3)

  1. Adevî, Ebü’l-Hasen Alî b. Ahmed b. Mükremillâh (Mükerrem) es-Saîdî (ö. 1189/1775), Hâşiyetü’l-Adevî alâ’ Kifâyetü’ṭ-ṭâlibi’r-rabbânî, I-II, Dârü’l-fikir, Beyrut, 1994. Amîka, Bessam Hasan, el-İlâc bi’l-hicâme, 1. Baskı, Künûzü’l-ma’rife, 2008. Berâziî, Ebû Saîd Halef b. Ebi’l-Kāsım b. Süleymân el-Ezdî el-Kayrevânî (ö. 430/1039), et-Tehẕîb fi’ḫtiṣâri’l-Müdevvene, I-IV, thk. Ebü’l-Hasen Ferid el-Mezîdî, 1. Baskı, Dârü ihyâi’t-türâsi’l-arabî, Beyrut, 2002. Beyhakî, Ebû Bekr Ahmed b. el-Hüseyn b. Alî, (v. 458/1066), Sünen-i Beyhakî, I-XI, thk. Muhammed Abdülkadir Ata, 3. Baskı, Dârü’l-kütübü’l-ilmiyye, Beyrut, 2003. Desûkī, Şemsüddîn Ebû Abdillâh Muhammed b. Ahmed b. Arafe (ö. 1230/1815), Ḥâşiye ʿale’ş-Şerḥi’l-kebîr, I-IV, Dârü’l-fikr, Beyrut, 2010. Ebû Abdillah, Muhammed b. İsmail, (v. 256/870), Sahih-i Buhari, I-VI, thk. el-Buga, Mustafa, 3. Baskı, Dârü İbn Kesir el-Yemâme, Beyrut, 1987. Ebû Abdillâh, Mâlik b. Enes b. Mâlik b. Ebî Âmir el-Asbahî el-Yemenî, (v. 179/795), Muvatta’, I-II, thk. Muhammed Fuad Abdülbaki, Dârü ihyâi’t-türâsi’l-arabî, Beyrut, 1985. Ebû Bekir İbn Yûnus es-Sıkıllî (ö. 451/1059), el-Câmiʿ li-mesâʾili’l-Müdevvene, I-XXIV, 1. Baskı, Dârü’l-fikir, Beyrut, 2013. Ebû Dâvûd, Süleymân b. el-Eş‘as b. İshâk es-Sicistânî, (v. 275/889), Süneni Ebî Dâvûd, I-IV, thk. Sıdkî Cemil el-Attâr, 1. Baskı, Dârü’l-fikr, Beyrut, 2005. Ebü’l-Hüseyn, Müslim b. el-Haccâc b. Müslim el-Kuşeyri, (v. 261/875), Sahih-i Müslim, I-VIII, 1. Baskı, Darü’l-cîl, Beyrut, 2010. Ebû İshâk İbrâhîm b. İshâk b. İbrâhîm el-Harbî (ö. 285/899), Ġarîbü’l-ḥadîs, I-III, thk. Süleyman İbrahim Muhammed el-Ayid, 1. Baskı, Câmiatü ümmü’l-kura, Mekke-i Mükerreme, 2000. Fevâid ve edrârü’l-hacâmeti’s-sıhhiyye, https:/www.hiamag.com. Cidde, 2019. (Erişim tarihi: 25.07.2020). Hâkim, Ebû Abdillâh Muhammed b. Abdillâh b. Muhammed el-Hâkim en-Nîsâbûrî, (v. 405/1014), el-Müstedrek ala’s-sahihayn, I-V, thk. Mustafa Abdülkadir Ata, 2. Baskı, Dârü’l-kütübü’l-ilmiyye, Beyrut, 1990. Havâcî, Yahya b. Nasır, el-Hacâme fî davi’l-hadîsi’n-nebevî ve’l-mümâresetü’t-tayyibe, Mektebetü’ş-şâmile, 2012. Hâzmî, İbrahim b. Abdullah, e-Hacâmetü ve ahkâmuha ve fevâiduhâ, 1. Baskı, Dârü’ş- şerîf, Riyad, 1992.
  2. İbn Hazm, Ebû Muhammed Alî b. Ahmed b. Saîd el-Endelüsî el-Kurtubî (ö. 456/1064), el-Muḥallâ, I-XII, 1. Baskı, Dârü’l-fikir, Beyrut, 2010.
  3. İbn Hübeyre, Ebü’l-Muzaffer Avnüddîn Yahyâ b. Muhammed b. Hübeyre eş-Şeybânî ed-Dûrî (ö. 560/1165), İḫtilâfü’l-eʾimmeti’l-erbaʿa ve ittifâḳuhum, I-II, 1. Baskı, Dârü’l- kütü