SavedAdd your journal

Journals / Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi / 2020 / Cilt: 19 - Sayı: 75

VALIDITY OF CONVERGENCE HYPOTHESIS FOR FRAGILE FIVE ECONOMIES

KIRILGAN BEŞLİ EKONOMİLERİ İÇİN YAKINSAMA HİPOTEZİNİN GEÇERLİLİĞİ

Murat YILMAZ
Cüneyt Yenal KESBİÇ
Pages
1275–1293
Publication Date
2020-07-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Hindistan ve Güney Afrika’nın, Türkiye’ye %5 anlamlılık seviyesinde zayıf yakınsama, Endonezya ve Brezilya’nın ise %5 anlamlılık seviyesinde kuvvetli yakınsama gösterdikleri gözlemlenmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Yakınsama hipotezi, Neoklasik teoriye dayanan Solow büyüme modeli temelli, göreli yoksul ülkelerin zengin ülkelere kıyasla daha hızlı büyüyeceği varsayımına dayanmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Özellikle 1980’lerden sonra bu alanındaki çalışmaların genişlemesiyle yakınsama hipotezi türlerine farklı bakış açıları getirilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Hindistan ve Güney Afrika’nın, Türkiye’ye %5 anlamlılık seviyesinde zayıf yakınsama, Endonezya ve Brezilya’nın ise %5 anlamlılık seviyesinde kuvvetli yakınsama gösterdikleri gözlemlenmiştir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2017 · 2017 örnek
⚙️Variables:Solow Büyüme Modeli · Yakınsama Hipotezi · Kırılgan Beşli

Özet

Yakınsama hipotezi, Neoklasik teoriye dayanan Solow büyüme modeli temelli, göreli yoksul ülkelerin zengin ülkelere kıyasla daha hızlı büyüyeceği varsayımına dayanmaktadır. Özellikle 1980’lerden sonra bu alanındaki çalışmaların genişlemesiyle yakınsama hipotezi türlerine farklı bakış açıları getirilmiştir. Bunlardan biri de güçlü öngörülebilirliğe sahip, ülke veya bölgelerin kişi başı GSYH seviyelerini baz alan σ-yakınsama türüdür. Çalışmada kırılgan beşli ülkelerinin kişi başı GSYH’lerinin birbirlerine ve grup içindeki lider ülkeye önce topluca ardından bireysel olarak yakınsayıp yakınsamadığı, 1980-2017 örneklem dönemi için çağdaş panel birim kök testleriyle araştırılmıştır. Bulgulara göre, kırılgan beşli ülkelerinin birbirlerine yakınsamadığı belirlenmiştir. Lider ülke olarak seçilen Güney Afrika’ya ülkelerin, %5 anlamlılık seviyesinde kuvvetli yakınsama gösterdikleri tespit edilmiştir. Türkiye açısından ise hem bireysel hem de topluca yakınsama gerçekleşmiştir. Hindistan ve Güney Afrika’nın, Türkiye’ye %5 anlamlılık seviyesinde zayıf yakınsama, Endonezya ve Brezilya’nın ise %5 anlamlılık seviyesinde kuvvetli yakınsama gösterdikleri gözlemlenmiştir.

🔖

Cite This Article

YILMAZ, M., KESBİÇ, C. Y. (2020). VALIDITY OF CONVERGENCE HYPOTHESIS FOR FRAGILE FIVE ECONOMIES. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 19 - Sayı: 75, 1275–1293. https://ajindex.com/articles/97233

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Abdioğlu, Z. ve Uysal, T. (2013). “Türkiye’de Bölgeler Arası Yakınsama: Panel Birim Kök Analizi”, Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 27, s. 125-143.
  2. Aghion, P. ve Peter H. (1998). “Endogenous Growth Theory”, Second Printing, MIT Press,
  3. Cambridge, London, England. Altınbaş, S., Doğruel, F. ve Güneş, M. (2002). “Türkiye’de Bölgesel Yakınsama: Kalkınmada Öncelikli İller Politikası Başarılı Mı?”, VI. ODTÜ Uluslararası Ekonomi Kongresi, s. 1-21.
  4. Akıncı, M. (2015). “Bulanık Suda Balık Avlamak: Trickle-Down Etkisinin Türkiye Ekonomisinde Bölgeler Arası Tahmini”, Çalışma ve Toplum, 44(1): s. 195-220.
  5. Akıncı, M. ve Sevinç, H. (2016). “Neo-Klasik Teoriden Bir Peri Masalı: Balkan ve AB Kurucu Ülkeleri Arasındaki Koşulsuz Gelir Yakınsama Mekanizması Üzerine”, Second Sarajevo International Conference, 17-20
  6. May, Sarajevo-Bosnia and Herzegovina. Akıncı, M. ve Yılmaz, Ö. (2012a). “Per Capita Income Convergence Among European Union Countries: Haldane-Hall Approach”, Marmara Journal of European Studies, 20(2): s. 39-61.
  7. Akıncı, M. ve Yılmaz, Ö. (2012b). “Türkiye ile AB Arasındaki Kişi Başına Gelir Yakınsaması: Farklardaki Fark Analizi”, Finans Politik & Ekonomik Yorumlar, 49(567): s. 15-26.
  8. Andrade, E., Laurini, M., Madalozzo, R. ve Pereira, P. L. V. (2004). “Convergence Clubs Among Brazilian Municipalities”, Economics Letters, 83(2): s. 179-184.
  9. Aubyn, M. (1999). “Convergence Across Industrialised Countries (1890-1989): New Results Using Time Series Methods”, Empirical Economics, 24(1): s. 23-44.
  10. Atalay, S. S. (2007). “Yeni Avrupa Birliği Ülkelerinde ve Türkiye’de Reel Yakınsama”, Ankara, Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası Uzmanlık Yeterlilik Tezi. Baumol, W. J. (1986). “Productivity Growth, Convergence and Welfare: What the long-run Data Show.”, The American Economic Review, 76, s. 1072-1085.
  11. Barro, R. J. (1991). “Economic Growth in a Cross Section Countries”, The Quarterly Journal of Economics, 106, s. 407-443.
  12. Barro, R. J. ve Sala-i Martin, X. (1992). “Convergence”, Journal of Political Economy, 100: s. 223-51.
  13. Berber, M., Yamak, R. ve Artan, S. (2000). “Türkiye’de Yakınlaşma Hipotezinin Bölgeler Arasında Geçerliliği Üzerine Ampirik Bir Çalışma: 1975-1997”, 9. Ulusal Bölge Bilimi ve Bölge Planlama Kongresi Bildiriler Kitabı: s. 51-59.
  14. Bergstrom, F. (1998). “Regional Policy and Convergence of Real Per Capita Income Among Swedish Counties”, SSE/EFI Working Paper Series in Economics and Finance, No: 284. Beyaert, A. (2003). “Growth Convergence in Euro