Journals / Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi / 2023 / Sayı: 57

60-72 Ay Arası Çocukların Sosyal Problem Çözme Becerilerinin Yalnızlık ve Sosyal Memnuniyetlerini Yordama Gücü: Mersin Örneği

Pages
1132–1148
Publication Date
2023-09-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ulaşılan sonuçlara paralel olarak daha sonra yapılacak olan çalışmalara yönelik olarak öneriler sunulmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmanın amacı 60-72 aylık çocukların sosyal problem çözme becerilerinin yalnızlık ve sosyal memnuniyet düzeylerini yordama gücünün belirlenmesi ve bu iki değişkenin bazı faktörler açısından incelenmesidir.
📊
Key Findings & Data:Mersin ilindeki iki ilçede yaşayan ve 60-72 aylık 70 çocuktan oluşan çalışma grubu, seçkisiz olmayan örnekleme yöntemlerinden uygun örnekleme ile amaçlı örnekleme yöntemlerinden kartopu örneklemesi yöntemleriyle belirlenmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Ulaşılan sonuçlara paralel olarak daha sonra yapılacak olan çalışmalara yönelik olarak öneriler sunulmuştur.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Erken Çocukluk Dönemi · Okul Öncesi Eğitim · Sosyal Problem Çözme Becerisi

Özet

Bu çalışmanın amacı 60-72 aylık çocukların sosyal problem çözme becerilerinin yalnızlık ve sosyal memnuniyet düzeylerini yordama gücünün belirlenmesi ve bu iki değişkenin bazı faktörler açısından incelenmesidir. Mersin ilindeki iki ilçede yaşayan ve 60-72 aylık 70 çocuktan oluşan çalışma grubu, seçkisiz olmayan örnekleme yöntemlerinden uygun örnekleme ile amaçlı örnekleme yöntemlerinden kartopu örneklemesi yöntemleriyle belirlenmiştir. Veriler Kişisel Bilgi Formu, “Wally Sosyal Problem Çözme Testi” ve “60-72 Aylık Çocuklar için Yalnızlık ve Sosyal Memnuniyetsizlik Ölçeği” aracılığıyla toplanmıştır. Katılımcıların sosyal problem çözme becerilerinin yalnızlık ve sosyal memnuniyet düzeylerini yordama gücü incelenmiş ve bu iki değişken cinsiyete göre incelenmiştir. Ölçekler aracılığıyla elde edilen verilerin dağılımının incelenmesinde çarpıklık ve basıklık katsayıları, Kolmogorov-Smirnov değerleri ve dağılıma ilişkin grafikler incelenerek dağılımın normal olmadığına karar verilmiştir. Bu doğrultuda araştırma sorularına yönelik olarak Spearman korelasyon katsayısı, basit doğrusal regresyon analizi, betimsel istatistikler, Mann Whitney-U ve Anova testleri kullanılmıştır. Sonuçlara göre sosyal problem çözme becerileri yalnızlık ve sosyal memnuniyet düzeylerini anlamlı derecede yordamaktadır. Ayrıca katılımcıların sosyal problem çözme düzeylerinin cinsiyete göre anlamlı bir farklılık gösterdiği, bu farklılığın kızların lehine olduğu görülmüştür. Yalnızlık ve sosyal memnuniyet düzeylerinin cinsiyete göre anlamlı farklılık göstermediği görülmüştür. Ulaşılan sonuçlara paralel olarak daha sonra yapılacak olan çalışmalara yönelik olarak öneriler sunulmuştur.

🔖

Cite This Article

OĞUR, Ö., YÜKSEL, B. (2023). 60-72 Ay Arası Çocukların Sosyal Problem Çözme Becerilerinin Yalnızlık ve Sosyal Memnuniyetlerini Yordama Gücü: Mersin Örneği. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, Sayı: 57, 1132–1148. https://ajindex.com/articles/966088

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Akdoğan, F. (2018). 5-6 yaş çocukların sosyal problem çözme becerilerinin çocuk ve öğretmen değişkenleri açısından incelenmesi. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. İnönü Üniversitesi.
  2. Akkaya Ersan, G. (2014). 60-72 aylık çocukların sosyal problem çözme becerilerinin ve akran ilişkilerinin işitsel muhakeme ve işlem becerileri açısından incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Selçuk Üniversitesi.
  3. Aksoy, B. (2003). Problem çözme yönteminin çevre eğitiminde uygulanması. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(14), 83-98.
  4. Aksu, M. (2015). Ebeveynlerin sosyal sorun çözme becerileri ile çocukların sosyal uyumları arasındaki ilişkinin incelenmesi [Yayımlanmamış doktora tezi]. Akdeniz Üniversitesi.
  5. Aktürk, Z., & Acemoğlu, H. (2011). Sağlık çalışanları için araştırma ve pratik istatistik. Anadolu Ofset. Aral, N., & Gürsoy, F. (2000). Gençlerin yalnızlık düzeylerinin incelenmesi. Eğitim ve Bilim, 25(116), 8-12.
  6. Arı, R., & Şahin Seçer, Z. (2003). Farklı ana baba tutumlarının çocukların psikososyal temelli problem çözme becerilerine etkisinin incelenmesi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10, 451-463.
  7. Arı, M., & Yaban, E. H. (2012). 9-11 yaşındaki çocukların sosyal problem çözme becerilerinde cinsiyet ve yaş farklılıkları. Eğitim ve Bilim, 37(164), 188-203.
  8. Besevegis, E., & Galanaki, E. P. (2010). Coping with loneliness in childhood. European Journal of Developmental Psychology, 7(6), 653-673. https://doi.org/10.1080/17405620903113306
  9. Bilici, S. H. (2019). Okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden 60-72 aylık çocukların sosyal duygusal uyumları, sosyal problem çözme becerileri ve rekabet stilleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Marmara Üniversitesi.
  10. Bingham, A. (1998). Çocuklarda problem çözme yeteneklerinin geliştirilmesi. (Çev. A. F. Oğuzhan). Milli Eğitim Basımevi. Bingham, A. (2016). Çocuklarda problem çözme yeteneklerinin geliştirilmesi. (Çev. A. F. Oğuzhan). M.E.B. Yayınları.
  11. Bruning, R. H., Schraw, G. J., & Norby, M. M. (2014). Bilişsel psikoloji ve öğretim. Z. N. Ersözlü, & R. Ülker (Çev.). Nobel Akademik. Bullock, J.R. (1993). Children’s loneliness and their relationships with family and peers. Family Relations, 42(1), 46-49. https://doi.org/10.2307/584920
  12. Bülgür, N. (2018). Montessori eğitiminin 5-6 yaş grubu çocukların yalnızlık ve sosyal memnuniyetsizlik düzeyleri üzerindeki etkisi (Adana ili örneği) [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Çağ Üniversitesi.
  13. Büyüköztürk, Ş. (2012). Ör