Journals / TRT Akademi / 2023 / Cilt: 08 Sayı: 19 - Dijital Ebeveynlik

Inadequacies of Digital Parenting in the Face of Transforming Literacy in a World of Divided Time and Attention

Zamanın ve Dikkatin Bölündüğü Bir Dünyada Dönüşen Okuryazarlık Karşısında Dijital Ebeveynliğin Yetersizlikleri

Pages
934–961
Publication Date
2023-09-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

As a result, it is concluded that digital parenting contributes more to digital reading than literacy.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:New media technologies cause users to use their time inefficiently and divide their attention with the complications they create even in their basic abilities.
📊
Key Findings & Data:Traditional mass media such as television also have a great impact on this situation.
💡
Conclusion & Impact:As a result, it is concluded that digital parenting contributes more to digital reading than literacy.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Roman · Okuryazarlık · Yeni Medya

Abstract

New media technologies cause users to use their time inefficiently and divide their attention with the complications they create even in their basic abilities. Traditional mass media such as television also have a great impact on this situation. The main problem of the study is whether digital parenting supports literacy. The argument is that communication technologies that cause the division of time and attention perceptibly transform literacy. The study is a literature review. For this reason, a literature review is conducted to test the argument. The review is based on the concepts of digital parenting, orality, and literacy in the context of displacement theory. As a result, it is concluded that digital parenting contributes more to digital reading than literacy. In this respect, it is seen that literacy is replaced by digital reading.

Özet

Yeni medya teknolojileri kullanıcılarının temel yetilerinde dahi ortaya çıkarttığı komplikasyonlarla onların hem zamanlarını verimsiz kullanmalarına hem de dikkatlerinin bölünmesine sebep olmaktadır. Bu durumun oluşmasında televizyon gibi güçlü etkileri olan geleneksel kitle iletişim araçlarının da büyük etkisi vardır. Çalışmanın temel problemi dijital ebeveynliğin okuryazarlığı destekleyip desteklemediği üzerinedir. Argümanı ise zamanın ve dikkatin bölünmesine sebep olan iletişim teknolojilerinin okuryazarlığı hissedilir bir şekilde dönüştürdüğüdür. Çalışma, bir literatür incelemesidir. Bu sebeple argümanı test etmek için alanyazın taraması yapılmaktadır. İncelemede yer değiştirme teorisi bağlamında dijital ebeveynlik, sözellik ve okuryazarlık kavramlarından yola çıkılmaktadır. Sonuçta dijital ebeveynliğin okuryazarlıktan çok dijital okumaya katkısı olduğu sonucuna varılmaktadır. Bu minvalde okuryazarlığın dijital okuma ile yer değiştirdiği görülmektedir.

🔖

Cite This Article

DORA, S. (2023). Inadequacies of Digital Parenting in the Face of Transforming Literacy in a World of Divided Time and Attention. TRT Akademi, Cilt: 08 Sayı: 19 - Dijital Ebeveynlik, 934–961. https://ajindex.com/articles/963421

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Akay, E. (2023). Dijital Ebeveynlik Tutumları İle Ergenlerde İnternet Bağımlılığı ve Duyguları Yönetme Becerileri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Selçuk Üniversitesi.
  2. Akdere, B. (2022). Dijital Ebeveynlik Farkındalığının Yordayıcıları Olarak Psikolojik Katılık, Ebeveyn Öz Yeterliği, Kişilerarası İlişki Tarzı ve Akıllı Telefon Bağımlılığı. Yüksek Lisans Tezi. İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi.
  3. Aktan, E. ve Akcaoğlu Erdem, Ö. (2023). Dijital Ebeveynlik Türü Olarak Blogger Annelik: Blogger Annelerin Pazarlama Mesajlarının Değerlendirilmesi. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 11(1), 200-222. DOI: 10.19145/e-gifder.1208530. Aral, N. (2022). Dijital Dünyada Çocuk Olmak. TRT Akademi, 7 (16), 1134-1153. DOI: 10.37679/trta.1181774 Arıcı Doğan, D. ve Döğer, S. S. (2023). Annelerin Dijital Ebeveynlik Tutumları İle Aile-Çocuk İnternet Bağımlılığı Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. International Journal of Social Sciences and Education Research, 9(1), 1-14. DOI: 10.24289/ijsser. 1181453. Arslan, S. (2022). Dijital Ebeveynlik Farkındalık ve Çocuklarda Problemli Medya Kullanımı Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. İstanbul Aydın Üniversitesi.
  4. Arslan, A. (2019). Ortaöğretim Öğrencilerinin Dijital Bağımlılık Düzeylerinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi: Sivas İli Örneği. Gazi Eğitim Bilimleri Dergisi, 5 (2), 63-80. issue/47331/537903. Avinç, Z. (2017). 0-8 Yaş Arasındaki Çocukların İnternet ve Mobil Teknoloji Alışkanlıkları ve Güvenli İnternet Kullanımı. Yüksek Lisans Tezi. Atatürk Üniversitesi Ayar, H., Bulut, N. ve Gelici, Z. (2023). Erken Çocuklukta Dijital Bağımlılıkla Mücadele Projesi Kapsamında Ebeveynlerin Çocuklarının Dijital Medya Kullanımına İlişkin Görüşlerinin İncelenmesi. Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 25/47, 1-33. https://doi.org/10.17335/sakaifd.1252105.
  5. Baldemir, H. ve Övür, A. (2021). Dijital Oyun Bağımlılığının Yeni Yüzü Olarak Pubg Mobile. İletişim Bilimi Araştırmaları Dergisi, 1(2), 139-153. Retrieved from https:// dergipark.org.tr/tr/pub/ibadergi/issue/64518/962618 Baranseli Arslan, E. S. (2021). “Dijital Sanat”, (Ed.) Baranseli Arslan, E.S., Dijital Kültür, Anadolu Üniversitesi Açık Öğretim Fakültesi Yayınları, ss:101-131.
  6. Barthes, R. (1998).
  7. Çağdaş Söylenler, Çev. Tahsin Yücel, Metis Yayınları,
  8. İstanbul.
  9. Bauman, Z. (1999).
  10. Sosyolojik Düşünmek, Çev. Abdullah Yılmaz, Ayrıntı Yayınları, İstanbul Benjami