SavedAdd your journal

Journals / Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2023 / Cilt: 2 Sayı: 46

DÖRT MEZHEP İMAMININ ÎMÂN TANIMLARI -KELÂM BAĞLAMINDA MUKAYESELİ BİR DEĞERLERNDİRME-

Hasan Can ÇELİK
Hasan Tevfik MARULCU
Pages
103–126
Publication Date
2023-08-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bütün imamların kalp ile tasdîki esas aldıkları, ameli ise îmânın aslî bir cüz’ü saymadıkları sonucuna ulaşılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:İslam mezhepleri arasında iman kavramı ve mahiyetine ilişkin meseleler üzerinde çok fazla tartışma yapılmıştır.
📊
Key Findings & Data:Bu tartışmalar, îmân ile küfür arasındaki ayrımın ne olması gerektiği, mü’mîn, kâfir ve fâsık kelimelerinin sınırlarının nasıl belirleneceği gibi konuları içermektedir.
💡
Conclusion & Impact:Bütün imamların kalp ile tasdîki esas aldıkları, ameli ise îmânın aslî bir cüz’ü saymadıkları sonucuna ulaşılmıştır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Tasdîk · İkrâr · Mezhep

Özet

İslam mezhepleri arasında iman kavramı ve mahiyetine ilişkin meseleler üzerinde çok fazla tartışma yapılmıştır. Bu tartışmalar, îmân ile küfür arasındaki ayrımın ne olması gerektiği, mü’mîn, kâfir ve fâsık kelimelerinin sınırlarının nasıl belirleneceği gibi konuları içermektedir. Bu konulara ek olarak, İslam, îmân, ma‘rifet, ikrâr ve amel kavramları, büyük günah işleyenin durumu, îmân-amel ilişkisi, îmânın artıp eksilmesi, îmân-İslam ilişkisi gibi konular da tartışılmıştır. Bu çalışmada ise, îmân hakkında genel bir bilgi verildikten sonra dört mezhep imamının îmân tanımları karşılaştırılmaya çalışılmıştır. Karşılaştırmalar yapılırken genellikle dört imamın da kendi eserlerinde geçen tanımlar kullanılmıştır. Aynı zamanda bu mezheplere mensup birtakım âlimlerin görüşleriyle de desteklenmeye çaba gösterilmiştir. İmamların îmân tanımlarındaki görülen farklılıkların aslında lafzî bir farklılık olduğu ortaya konmuştur. Bütün imamların kalp ile tasdîki esas aldıkları, ameli ise îmânın aslî bir cüz’ü saymadıkları sonucuna ulaşılmıştır.

🔖

Cite This Article

ÇELİK, H. C., MARULCU, H. T. (2023). DÖRT MEZHEP İMAMININ ÎMÂN TANIMLARI -KELÂM BAĞLAMINDA MUKAYESELİ BİR DEĞERLERNDİRME-. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 2 Sayı: 46, 103–126. https://ajindex.com/articles/960933

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (4)

  1. Abdülazîz el-Buhârî, A. M. (t.y.). Keşfü’l-Esrâr fî Şerhi Usûli’l-Pezdevî. Kahire: Dâru’l-Kütübi’l-İslâmî. Abdülbâkî, M. F. (1986). el-Lüʾlüʾü ve’l-Mercân fîme’ttefeka ʿaleyhi’ş-Şeyhân. Kahire: Dâru’l-Hadîs. Alü’ş-Şeyh, A. b. M. (2011). Şerhu Akîdetu’t-Tahâviyye ve’l-Müsemmâ İthâfu's-Sâili bimâ fî't-Tahâviyyeti min Mesâile. Dâru’l-Mevedde. Bulut, M. (1998). İmân ve Mâhiyeti. D.E.Ü İlahiyat Fakültesi Dergisi, 11, 33-64.
  2. Çetin, İ. (2015). Ehli Sünnetin Nazarı İ’tikâdın Ölçüsüdür. Isparta: Dilara Yayınları.
  3. Çetin, İ. (2014). Gencim Nereye?. Isparta: Dilara Yayınları.
  4. Çetin, İ. (2012). Tek Çare. Isparta: Dilara Yayınları. Ebû Dâvûd, S. b. E. (t.y.). Sünenü Ebî Dâvûd. Muhammed Muyiddîn Abdulhamîd (Thk.). Beyrut: Mektebetü’l-Asriyye. Ebû Hanîfe, N. b. S. (2015). el-Âlim ve’l-Müteallim, (İmam-ı A‘zâm’ın Beş Eseri içinde). Mustafa Öz (Haz.)., İstanbul: Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Vakfı (İFAV). Ebû Hanîfe, (2015). el-Fıkhu’l-Ekber, (İmam-ı A‘zâm’ın Beş Eseri içinde). Mustafa Öz (Haz.)., İstanbul: Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Vakfı (İFAV). Ebû Hanîfe, (2015). el-Vasiyye, (İmam-ı A‘zâm’ın Beş Eseri içinde). Mustafa Öz (Haz.). İstanbul: Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Vakfı (İFAV). Ebû’l-Berekât, H. A. (2013). Medârikü’t-Tenzîl ve Hakâʾiku’t-Teʾvîl. Şam-Beyrut: Dâru İbni Kesîr. el-Aynî, B. E. M. (2000). el-Benâye Şerhu’l-Hidâye. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye. el-Aynî, B. E. M. (2009). Umdetü’l-Kârî Şerhi Sahîhi’l-Buhârî, Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye. el-Bâbertî, E. M. (t.y.). el-‘İnâye Şerhu’l-Hidâye. Dârû’l-Fikr. el-Bâkıllânî, E. B. M. (2000). el-İnsâf fîmâ Yecibu İʿtiḳâduhu ve Lâ Yecûzu’l-Cehlu bihî. Muhammed Zahid b. el-Hasan el-Kevserî (Thk.). el-Mektebetü'l-Ezheriyye li't-Türas. el-Begavî, E. M. (1987). Mesâbîhu’s-Sünne. Beyrut-Lübnan: Dâru’l-Ma’rife. el-Bursevî, E. F. (t.y.). Rûhu’l-Beyân. Beyrut: Dâru’l-Fikr. el-Cevherî, E. N. (1987). es-Sıhâhu Tâcu’l-Lüga ve Sıhâhu’l-Arabiye. Ahmed Abdulgafûr Attar (Thk.). Beyrut: Dâru’l-‘İlm li’l-Melâyîn el-Cüveynî, İ. H. E. (1979). el-Akîdetü’n-Nizâmiyye. Kahire: Envar Neşriyat. el-Ferâhidî, E. A. H. (1996). Kitâbu’l-Ayn. Mehdî el-Mahzûmî-İbrâhîm Sâmarrâî (Thk.). Beyrut: Mektebetü’l-Hilâl. el-Fîrûzâbâdî, M. E. (2005). el-Kâmûsu’l-Muhît. Beyrut: Müessisetü’r-Risâle. el-Hâdimî, E. S. (1929). el-Berîkatü’l-Mahmûdiyye fî Şerhi’t-Tarîkati’l-Muhammediyye ve’ş-Şerîati’n-Nebeviyye fi’s-Sîreti’l-Ahmediyye. Matba‘atü’l-Halebî. el-Halîmî, E. A. H. (1979). el-Minhâcü fî Şüabi’l-Îmân. Dâru’l-Fikr. el-H