Ayrıca, aşırı iş yükünün işten ayrılma niyetini istatistiksel açıdan pozitif yönde ve anlamlı bir şekilde etkilediği sonucuna ulaşılmıştır.
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:Çalışmada, çalışanların aşırı iş yükü algıları, işten ayrılma niyetleri ve demografik özellikleri (cinsiyet, yaş, medeni durum, iş deneyim süresi, öğrenim durumu ve gelir düzeyi) arasındaki ilişkileri ortaya koymak amaçlanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Bu amaçla Trabzon ilinde bulunan perakende zincir mağazasının 103 çalışanından elde edilen veriler analiz edilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Ayrıca, aşırı iş yükünün işten ayrılma niyetini istatistiksel açıdan pozitif yönde ve anlamlı bir şekilde etkilediği sonucuna ulaşılmıştır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Aşırı İş Yükü · İşten Ayrılma Niyeti · Demografik Değişkenler
Özet
Çalışmada, çalışanların aşırı iş yükü algıları, işten ayrılma niyetleri ve demografik özellikleri (cinsiyet, yaş, medeni durum, iş deneyim süresi, öğrenim durumu ve gelir düzeyi) arasındaki ilişkileri ortaya koymak amaçlanmıştır. Bu amaçla Trabzon ilinde bulunan perakende zincir mağazasının 103 çalışanından elde edilen veriler analiz edilmiştir. Araştırma sonuçları işten ayrılma niyeti ile çalışma süresi arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki bulunduğunu buna karşın cinsiyet, yaş, medeni durum, öğrenim durumu ve gelir düzeyi ile anlamlı bir ilişki olmadığı yönündedir. Ayrıca, aşırı iş yükünün işten ayrılma niyetini istatistiksel açıdan pozitif yönde ve anlamlı bir şekilde etkilediği sonucuna ulaşılmıştır.
Altay, M., & Turunç, Ö. (2018). “İş Yükü, Çalışma Yaşam Kalitesi ve İşten Ayrılma Niyeti İlişkisi: Lider-Üye Etkileşiminin ve Örgütsel Bağlılığın Aracılık Rolü”. Kafkas Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 9(17): 191-229.
Amah, O. E. (2009). “Job Satisfaction and Turnover Intention Relationship: The Moderating Effect of Job Role Centrality and Life Satisfaction. Research & Practice in Human Resource” Management, 17(1). Ardıç, K., & Polatcı, S. (2009). Tükenmişlik Sendromu ve Madalyonun Öbür Yüzü: İşle Bütünleşme”. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, (32): 21-46. Avcı N., & Küçükusta, D. (2009). “Konaklama İşletmelerinde Örgütsel Öğrenme, Örgütsel Bağlılık ve İşten Ayrılma Eğilimi Arasındaki İlişki”. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 20(1): 33-44.
Aytaç, S., & Basol, O. (2019). “Mediating Role Oof Loneliness and Organizational Conflict between Work Overload and Turnover Intention”. In Proceedings of the 20th Congress of the International Ergonomics Association (IEA 2018) Volume X: Auditory and Vocal Ergonomics, Visual Ergonomics, Psychophysiology in Ergonomics, Ergonomics in Advanced Imaging 20 (pp. 291-301). Springer International Publishing. Barr, C. D., Spitzmüller, C., & Stuebing, K. K. (2008). “Too Stressed Out to Participate? Examining the Relation between Stressors and Survey Response Behavior”. Journal of Occupational Health Psychology, 13(3): 232. Beehr, T. A., Walsh, J. T., & Taber, T. D. (1976). “Relationships of Stress to Individually and Organizationally Valued States: Higher Order Needs as a Moderator”. Journal of Applied Psychology, 61(1): 41. Büyükbeşe, T., & Gökaslan, M. O. (2018). “İşe Gömülmüşlük, İşe Adanmışlık Ve İşten Ayrılma Niyeti İlişkisi: Bir Alan Çalışması. Mukaddime, 9(2): 135-154.
Blomme, R. J., Van Rheede, A., & Tromp, D. M. (2010). “The Use of The Psychological Contract to Explain Turnover Intentions in the Hospitality Industry: A Research Study on the Impact of Gender on the Turnover Intentions of Highly Educated Employees”. The International Journal of Human Resource Management, 21(1): 144-162.
Bozdoğan, S. C. (2020).
Aşırı İş Yükünün, Tükenmişlik, İş Stresi ve İşten Ayrılma Niyeti Üzerindeki Etkisi. Doktora tezi. Cam, E. (2011). “Çalışma Yaşamında Stres ve Kamu Kesiminde Kadın Çalışanlar”. Journal of Human Sciences, 8(1). Carmeli, A., & Weisberg, J. (2006).