SavedAdd your journal

Journals / Doğu Coğrafya Dergisi / 2023 / Cilt: 28 Sayı: 49

Deaths in Turkey in the Period 2009–2019 from a Geographical Perspective

Coğrafi Bir Bakış Açısıyla 2009–2019 Döneminde Türkiye’deki Ölümler

Hüseyin ŞAHBAZ
Pages
63–73
Publication Date
2023-06-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The largest share among the deceased belongs to those aged 75 and over with 48.09%.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The findings obtained from this study, which aims to examine the mortality situation of the Turkish population in the period of 2009–2019, are as follows: The rapid migration from rural to urban areas also has a great impact on this.
📊
Key Findings & Data:In the country where 4,370,532 people lost their lives in 11 years, deaths occurred mostly in the winter season.
💡
Conclusion & Impact:The largest share among the deceased belongs to those aged 75 and over with 48.09%.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2009–2019 Verileri
⚙️Variables:Ölümler · nüfus özellikleri · Türkiye

Abstract

The findings obtained from this study, which aims to examine the mortality situation of the Turkish population in the period of 2009–2019, are as follows: The rapid migration from rural to urban areas also has a great impact on this. In the country where 4,370,532 people lost their lives in 11 years, deaths occurred mostly in the winter season. The country's average annual crude death rate is 5.85‰. In terms of crude death rate, Kastamonu took the first place in Turkey with a rate of 9.77 per thousand. The ratio of the population aged 65 and over to the total population is quite high in all provinces where the crude death rate is high in the country. On the other hand, the province with the lowest crude death rate in the country with a rate of 2.93‰ is Şırnak. In the provinces where the crude death rate is low in the country, the ratio of the population aged 65 and over to the total population is very low. 54.81% of the deaths in the country were men and 45.19% were women. The largest share among the deceased belongs to those aged 75 and over with 48.09%.

Özet

2009-2019 döneminde Türkiye nüfusunun ölüm durumunu coğrafi açıdan incelemeyi amaçlayan bu çalışmadan elde edilen bulgular şunlardır: 11 yıllık süreçte 4.370.532 kişinin hayatını kaybettiği ülkede ölümler, en çok kış mevsiminde meydana gelmiştir. Ülkenin yıllık kaba ölüm hızı ortalaması, ‰5,85’tir. Kaba ölüm hızı açısından Türkiye’de ilk sırayı, ‰9,77 oranıyla Kastamonu almıştır. Ülkede kaba ölüm hızının yüksek olduğu illerin tamamında 65 yaş ve üzerindeki nüfusun toplam nüfusa oranı oldukça yüksektir. Buna karşın ‰2,93 oranıyla kaba ölüm hızının ülkede en düşük olduğu il ise Şırnak’tır. Kaba ölüm hızının ülkede düşük olduğu illerde 65 yaş ve üzerindeki nüfusun toplam nüfusa oranı oldukça azdır. Ülkedeki ölümlerin %54,81’ini erkekler, %45,19’u da kadınlar oluşturmuştur. Ölenler içinde en büyük pay, %48,09 ile 75 yaş ve üzerindekilere aittir.

🔖

Cite This Article

ŞAHBAZ, H. (2023). Deaths in Turkey in the Period 2009–2019 from a Geographical Perspective. Doğu Coğrafya Dergisi, Cilt: 28 Sayı: 49, 63–73. https://ajindex.com/articles/951310

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (21)

  1. Babayiğit, M. A. (2009). Soğuk ve sağlık riskleri ve korunma. Içinde D. Aslan (Ed.). Halk Sağlığı ile İlgili Güncel Sorunlar ve Yaklaşımlar (ss. 179–183).
  2. Ankara Tabip Odası. Başkaya, Z., & Özkılıç, F. (2017). Türkiye’de doğurganlıkta meydana gelen değişimler (1980–2013). Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10(54), 404–423.
  3. Burcu, E., & Akalın, E. (2008). Ölüm olgusu üzerine sosyolojik tartışmalar. Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, 8, 29–54.
  4. Ceylan, M. A. (2009). Giresun ilinde il dışı göçler ve göç eden nüfusun özellikler. Uluslararası Giresun ve Doğu Karadeniz Sosyal Bilimler Sempozyumu (ss. 340-363).
  5. Ankara.
  6. Çakır, B. (2017). Sağlıklı yaşam: Gündelik hayatta karşılaştığımız sağlık risklerini azaltabilir miyiz? Ankara Medical Journal, 3, 179–188.
  7. Dinç, M. (2015). Bartın Şehir Coğrafyası (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Isparta:Süleyman Demirel Üniversitesi.
  8. Doğanay, H. (1997). Türkiye Beşeri Coğrafyası. MEB Yayınları.
  9. Doğanay, H., & Orhan, F. (2014). Artvin ilinde nüfusun başlıca özellikleri. Doğu Coğrafya Dergisi, 19(31), 1–22.
  10. Erdem, Z. (2020).
  11. İşgücü Piyasası. İçinde D. Demirbaş, V. Bozkurt, S. Yorğun (Eds), Covid-19 Pandemisinin Ekonomik, Toplumsal ve Siyasal Etkileri (pp. 137–152). İstanbul: İstanbul Üniversitesi Yayınevi.
  12. Foucault, M. (2016).
  13. Güvenlik, Toprak, Nüfus (Collège de France Dersleri) (F.Taylan, Çev.). Bilgi Üniversitesi Yayınları.
  14. Günaydın, D. (2013). Türkiye’de bölgeler arası gelişmişlik farkların giderilmesinde kalkınma ajansların yeri: İZKA Mali Destek Programları örneği. DEÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15(1), 73–101.
  15. Gürer, N. (2004). Trafikte yol, çevre ve meteorolojik faktörler. II. Trafik Şurası (ss. 382–383). Ankara:
  16. Emniyet Genel Müdürlüğü. GYODER (2015). Balıkesir ili yatırım alanları vizyon raporu değerlendirme ve öngörüler. İstanbul:
  17. Gyoder. Houweling, T. A., & Kunst, A. E. (2010). Socio-economic inequalities in childhood mortality in low- and middle-income countries: A review of the international evidence. British Medical Bulletin, 93(1), 7–26.
  18. İçli, T. (2002). Yalnız yaşamak. Içinde Y. Gökçe-Kutsal (Ed.). Geriatri 2002 Sempozyumu Bildirileri (ss. 260–265). Hacettepe Üniversitesi.
  19. Kalkınma Bakanlığı (2013). Onuncu Kalkınma Planı (2014–2018).
  20. Kalkınma Bakanlığı. Kaya, M., & Yılmaz, C. (2017). (Yaşlı, mutlu, huzurlu il) Sinop’un nüfus özellikleri. Doğu Coğrafya Dergisi, 22(38), 137–160.
  21. Kılavuz, E. (2010). Sağlık harcamalarındaki artış ve temel bakım hizmetleri. Erciyes Üniversitesi Sosyal