Journals / Baberti / 2023 / Sayı: 17

Düzeltme: VAHİY GELENEĞİNDE “RUH” KAVRAMININ ARTZAMANLI (DIACHRONIC) SEMANTİK İNCELEMESİ

Journal
Baberti
Pages
227–228
Publication Date
2023-06-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu bağlamda “ruh” kavramı Artzamanlı Semantik analiz yöntemine tabii tutularak bu kavramın anlam serüvenleri/haritaları belirlenmeye çalışılacaktır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu makalede Kur’an-ı Kerim’de merkezi bir öneme sahip olan ve diğer kutsal kitaplarda da ortak olarak kullanılan “ruh” kavramının vahiy geleneği boyunca hangi anlamlarda kullanıldığı, kök anlamında bir değişiklik olup olmadığı diğer kutsal kitaplar, Cahiliye şiirleri ve diğer Sami dillerden istifade etmek suretiyle incelenecektir.
📊
Key Findings & Data:Bu makalede Kur’an-ı Kerim’de merkezi bir öneme sahip olan ve diğer kutsal kitaplarda da ortak olarak kullanılan “ruh” kavramının vahiy geleneği boyunca hangi anlamlarda kullanıldığı, kök anlamında bir değişiklik olup olmadığı diğer kutsal kitaplar, Cahiliye şiirleri ve diğer Sami dillerden istifade etmek suretiyle incelenecektir.
💡
Conclusion & Impact:Bu bağlamda “ruh” kavramı Artzamanlı Semantik analiz yöntemine tabii tutularak bu kavramın anlam serüvenleri/haritaları belirlenmeye çalışılacaktır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Ruh · Semantik · Kur’an

Özet

Bu makalede Kur’an-ı Kerim’de merkezi bir öneme sahip olan ve diğer kutsal kitaplarda da ortak olarak kullanılan “ruh” kavramının vahiy geleneği boyunca hangi anlamlarda kullanıldığı, kök anlamında bir değişiklik olup olmadığı diğer kutsal kitaplar, Cahiliye şiirleri ve diğer Sami dillerden istifade etmek suretiyle incelenecektir. Bu bağlamda “ruh” kavramı Artzamanlı Semantik analiz yöntemine tabii tutularak bu kavramın anlam serüvenleri/haritaları belirlenmeye çalışılacaktır.

🔖

Cite This Article

TOPYAY, Y. (2023). Düzeltme: VAHİY GELENEĞİNDE “RUH” KAVRAMININ ARTZAMANLI (DIACHRONIC) SEMANTİK İNCELEMESİ. Baberti, Sayı: 17, 227–228. https://ajindex.com/articles/947369

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. KAYNAKÇA Abdülbaki, Muhammed Fuad, El Mu’cemu’l-Müfehres li Elfâzi’l-Kur’ân’il-Kerim, Daru’l-Kütüb el-Mısriyye, Kahire h. 1364. Abid b. Abras, Divan, (şerh, Eşref Ahmet Adara) Daru’l-Kitabu’l-Arab, 1. Baskı, Beyrut 1994.
  2. Adam, Baki, “Kur’an’ın Anlaşılmasında Tevrat’ın Rolü”, İslami Araştırmalar 1996.
  3. Akarsu, Bedia, Felsefe Terimleri Sözlüğü, Ankara, 1979.
  4. Akdemir, Salih, Son Çağrı Kur’ân, Ankara Okulu Yay., Ankara 2009. __________, “Kur’ân-ı Kerim’e Dilsel Yaklaşımlar: Yeni Bir Kur’ân-I Kerim Sözlüğünün Gerçekleştirilmesine Katkı”, I. Uluslar Arası Kur’an’ı Yeniden Düşünme İlmi Toplantısı, Ankara 2013.
  5. Aksan, Doğan, Anlambilim Anlambilim Konuları ve Türkçenin Anlambilimi, Engin Yayınevi, 4.Basım, Ankara 2006., Her Yönüyle Dil Ana Çizgileriyle Dilbilim, TDK Yay., Ankara 2003, (I- III). Albayrak, Halis, Tefsir Usûlü, Şule Yay., İstanbul 2011.
  6. Alcalay, Reuben, The Complete English-Hebrew Dictionary, Massadah Publishing Company, Telaviv 1962.
  7. Ali, Cevad, el-Mufassal fî tarihi’l-Arab kable’l-İslâm, Dârü’l-İlm li’l-Melayin, Beyrut 1970.
  8. Atay, Hüseyin, İbrahim Atay, Mustafa Atay, Arapça-Türkçe Büyük Lüğat, Hilal Matbaası, Ankara 1965. A’şa, Divan, (Tahkik: Muhammed Hüseyin), İskenderiye 1950.
  9. Badawi, El-Said M., Muhammad Abdel Haleem, Arabic-English Dictionary of Qur’anic Usage, Brill, Leiden-Boston 2008.
  10. Black, Jeremy – Andrew George – Nicholas Postgate, A Concise Dictionary of Akkadian, Harrassowitz Verlag – Wiesbaden 2000.
  11. Brınkman, John A. Mıguel CIVIL, Ignace J. Gelb, A.Leo Oppenheim, Erica Reiner, The assyrıan dictionary, Chıcago 1980.
  12. Brockelmann, Carolo, Lexicon Syriacum, Edinburgb- Berlin 1895. Bucaille, Maurice, Kitab-ı Mukaddes, Kur’an ve Bilim, (Çev. Suat Yıldırım) Silm Matbaası, İzmir 1981. Câbirî, Muhammed Âbid Arap-İslâm Aklının Oluşumu, (Çev. İbrahim Akbaba), Kitabevi Yay., 3. Baskı, İstanbul 2001. el-Cevheri, es-Sıhah, İsmail b. Hammad, Tacü’l-Luğa ve Sıhahu’l-Arabiyye, (tah.Ahmed Abdulğafur Attar), Daru’l-‘İlmi lil-Melayin, 4. Baskı, Beyrut 1990.
  13. Cevizci, Ahmet, Paradigma Felsefe Sözlüğü, Paradigma Yay., İstanbul 1999.
  14. Costaz, Lois, Dictionnaire Syriaque-Français, Syriac-English Dictionary, Kâmûsu Siryâni-Arabi, Dar el-Machreq, Beyrut 2002.
  15. Cündioğlu, Dücane, Kur’ân’ı Anlamanın Anlamı, Kapı yayınları, İstanbul 2011., Kur’ân Çevirilerinin Dünyası, Kapı Yayınları, 3. Baskı, İstanbul 2011.
  16. Demircan, Adnan, “Sâmîler”, TDV İslam Ansiklopedisi, XXXVI.75, 76. Demirci, Muhsin, Kur’an’ın Ana Konuları, Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Vakfı Yayın