Journals / Şarkiyat / 2020 / Cilt: 12 - Sayı: 3

ISRÂÎLIYÂT IN THE SHIITE STUDIES

ŞİÎ ÇALIŞMALARDA İSRÂÎLİYÂT

Journal
Şarkiyat
Pages
743–769
Publication Date
2020-08-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

However, in a comparison between the Ahl-i Sunnah and the Shiite narratives in the context of the Israeli narratives, it will be seen that the individuals on which these narratives are based (the innocent imams instead of the Companions and tabiîn) remain the text.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:As with the Ahl al-Sunnah sources, there are many israeli narrations in Shia tafsir sources.
📊
Key Findings & Data:This situation is accepted by some Shiite researchers, but it is claimed that such narrations are much less.
💡
Conclusion & Impact:However, in a comparison between the Ahl-i Sunnah and the Shiite narratives in the context of the Israeli narratives, it will be seen that the individuals on which these narratives are based (the innocent imams instead of the Companions and tabiîn) remain the text.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Şîa · Tefsir · Ehl-i Kitap

Abstract

As with the Ahl al-Sunnah sources, there are many israeli narrations in Shia tafsir sources. This situation is accepted by some Shiite researchers, but it is claimed that such narrations are much less. The Shiite researchers, state that the attitudes of the Rashidun Caliphate and the Umayyad Caliphates are decisive in the transition of Isra’iliyyat to Islam, and they see Ahl-i Sunnah as the gateway to Isrâliliyyât. However, these researchers ignore narratives that exist in the sources of the Shiites in their work. It can be thought that Shia’s cautious approach to the Israeli narratives coming from the Ahl-i book scholars, Companions and tabiîn, and then its strict attitude about the ismat of Muhammed’s successor ve its sectarian approach contributed to the relatively lesser Israeli narratives in the Shiite sources. However, in a comparison between the Ahl-i Sunnah and the Shiite narratives in the context of the Israeli narratives, it will be seen that the individuals on which these narratives are based (the innocent imams instead of the Companions and tabiîn) remain the text.

Özet

Ehl-i sünnet kaynaklarında olduğu gibi Şiî tefsir kaynaklarında da çok sayıda İsrâîlî rivayet bulunmaktadır. Bu durum, Bu durum bazı Şiî araştırmacılar tarafından da kabul edilmekte ancak bu tür rivayetlerin çok daha az olduğu iddia edilmektedir. Şîî araştırmacılar, Râşid Halifeler ile Emevî Sultanlarının tutumlarının İsrâîliyât’ın İslâm’a geçmesinde belirleyici olduğunu belirtmekte ve Ehl-i sünneti İsrâîliyât’a açılan kapı olarak görmektedirler. Bununla birlikte, bu araştırmacılar, çalışmalarında şiilerin kaynaklarında var olan rivayetleri görmezden gelmektedirler Şîa’nın; Müslüman olan Ehl-i kitap âlimlerinden, sahâbeden ve tabiînden gelen İsrâîlî rivayetlere ihtiyatla yaklaşması, ʻismet konusundaki katı tavrı ve mezhepsel yaklaşımının Şîî kaynaklardaki İsrâîlî rivayetlerin nispeten daha az olmasına katkı sağladığı düşünülebilir. Ancak Ehl-i sünnet ile Şîî anlatılar arasında İsrâilî rivayetler bağlamında yapılacak bir kıyaslamada bu rivayetlerin dayandığı şahısların değiştiği (sahâbe ve tabiîn yerine masum imamlar) ancak metnin değişmediği görülecektir.

🔖

Cite This Article

ZAMUR, H. (2020). ISRÂÎLIYÂT IN THE SHIITE STUDIES. Şarkiyat, Cilt: 12 - Sayı: 3, 743–769. https://ajindex.com/articles/92305

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (2)

  1. ʻABDULʻAZÎMÎ, Hüseyin, Tefsîru isna ʻaşarî, Tahrân: el-Mîkât, 1984. ABDULLÂHÎ, Velî Muhammed, İsrâîliyât der târihi teşeyyuʻ ez âğâz tâ ʻasri İmâm Ca‘fer es-Sâdık, Yüksek Lisans, Vahid Şahrud İslâm Azad Üniversitesi, İnsan ilimleri Fakültesi, 2011. AMİDÎ, Ebü’l-Hasan (Ebü’l-Kāsım) Seyfüddîn Alî b. Muhammed b. Sâlim el-. Ebkâru’l-efkâr, fî usuliddîn. Beyrût: Dârü’l-Kütübi’l-‘İlmiyye, t.y. …. el-İhkâm fî usûli’l-ahkâm. Riyâd: Dârü’l- Maʻrife, 2003. ʻÂmilî, Hüseyn b. Abdussamed el-Hârisî, el-. Vusûlu’l-ahyâr, ilâ usûli’l-ahbâr. Bağdat: Dârü’l-Kutubi’l-Vataniyye, 2015. ʻÂmilî, Zeynuddîn b. Ali b. Ahmed el-. er-Riʻâye fî ʻilmi’d-dirâye. Kum: Mektebetu Semâheti Ayetullah el-ʻÜzmâ el-Merʻeşî, 2012. ASKALÂNÎ, Ebü’l-Berekât İzzüddîn Ahmed b. İbrâhîm b. Nasrillâh el-Kinânî el-Mısrî, Fethu’l-Bârî, Riyad: Darü’s-Selâm, 2000. ASKERÎ, Hasan, et-Tefsîr, byy: Mektebetu’s-Sadûk, bty. ASKERÎ, Murtadâ, Meʻâlimu’l-medreseteyn, by: Merkezetu’t-Tibâʻeti ve’n-Neşr li’l-Mecmaʻi’l- ʻAlemî, lî Ehli’l-beyt, 2005. ‘ASSÂL, Muhammed İbrâhim, eş-Şiʻatu’l-İsna ‘Aşariyye ve menhecuhum fî tefsîr’l-Kur’âni’l-Kerîm, byy. 1427. AVCI, Casim, “Mes’ûdî, Ali b. Hüseyn”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, 353-354. 29. Cilt, Ankara TDV Yayınları 2004. AYYÂŞÎ, Tefsîr, Beyrût: Muessesetu’l-A’lamî, li’l-Metbû’e, 1991.
  2. AYDEMİR, Abdullah, Tefsirde İsrâîliyât, İstanbul: Beyan Yayınları, 2012. BAĞDÂDÎ, Ebû Bekir Ahmed b. Alî b. Sâbit, Takyîdu’l-ʻilm, Abdulğaffâr Ali (Thk.), Kahire: Dârü’l-İstikâme, 2008. BÎDGULÎ, Muhammed Taki Diyârî, Pijuheşi der bâbi İsrâîliyât der tefâsire Kur’ân, Tahran: Mektebetu Sühreverdî li’d-Dirâseti ve’n-Neşr, 2003. BİKÂÎ, Ebü’l-Hasan Burhânüddîn İbrâhîm b. Ömer b. Hasan er-Rubât el-Hırbevî, el-Ekvâlu’l-kavîme fî hukmi’n-nakl mine’l-kutubi’l-kadîme, Kahire: Mektebetu Cezireti’l-Vurd, 2010. BİYDÛN, Sabah, Kâʻbu’l-Ahbâr ve devruhu fi tefsîri’l-Kur’ân, Yüksek Lisan, Kum Üniversitesi İslâmî İlimler ve İlahiyat Fakültesi, 2002. Buhârî, Ebû Muhammed Nûreddîn Ahmed b. Mahmûd b. Ebî Bekr es-Sâbûnî el-. el-Kîfâye fi’l-hidâye. Beyrût: Dâru İbn Hazm, 2014. CAʻFERÎ, Ya’kûb “İsrâîliyât der kitabhâyi tefsîr ve târîh”, Tarîhe İslâm der Âyîne Pejuheş 4/2. (2007): 43-80. CELÂLİYÂN, Habîbullah Tarîhe Tefsîri Kur’ân, Tahran: Dâru’l-Üsve, 1998. CEVHERÎ, Ebû Nasr İsmâîl b. Hammâd el-. es-Sihâh. 3. Bs. Beyrût: Dârü’l-Ma‘rife, 2008. CÜVEYNÎ, İmâmü’l-Haremeyn Ebü’l-Meâlî Rüknüddîn Abdülmelik b. Abdillâh b. Yûsuf el-. el-İrşâd ilâ kavâtiʻi’l-edilleti fî usûli’l-iʻtikâd. Kahire: Mektebetu’s-Sek